The People's Key.

Wanhopig gelikte plaat van Bright Eyes

Gijsbert Kamer

Zeggingskracht is precies dat wat er ontbreekt aan het recente werk van Conor Oberst. Met of zonder zijn Bright Eyes weet hij al een jaar of vijf niet meer echt te overtuigen. Zijn liedjes beklijven nauwelijks nog, al was het maar door de weinig urgente manier waarmee hij ze zingt.
De productie op The People's Key is haast wanhopig gelikt met vaak lelijke toetsenpartijen. Alsof hij haast had met deze studioklus en ook geen tijd had een en ander goed voor te bereiden.

De getergdheid die Lifted in 2002 zo meeslepend maakte of de sobere precisie waarmee hij zich op I'm Wide Awake It's Morning een plaatsje verschafte tussen de betere beoefenaars van het Americana genre, is verdwenen.

Eén liedje is echter prachtig: het aan de piano gezongen Ladder Song, naar verluidt ingegeven door de zelfmoord van een vriend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden