Review

The Jungle Book zet de standaard voor animatie

Disney combineert hart voor de eigen geschiedenis met moderne magie. The Jungle Book zet de standaard voor computeranimatie.

Mowgli en Raksha. Beeld AP / Disney

Het lijflied van beer Baloe, The Bare Necessities, zit erin. En ook het swingende I Wan'na Be like You - dit keer gezongen door Christopher Walken - is te horen. The Jungle Book mag dan een geheel nieuwe verfilming zijn van de verhalen van Rudyard Kipling, voor animatiestudio Disney was dat geen reden de grootste hits van de succesvolle verfilming uit 1967 overboord te gooien.

Verschillende generaties zijn opgegroeid met de Disney-klassieker over het in de jungle opgegroeide mensenjong Mowgli, de lichtzinnige Baloe en de zorgzame zwarte panter Bagheera. Een remake is dus niet zonder risico's: voor je het weet, worden kostbare herinneringen bezoedeld. Te veel vernieuwing zal op kritiek stuiten, te weinig ook.

Dat heeft Disney goed begrepen. The Jungle Book is zowel compleet anders als prettig vertrouwd. De grootste verschuiving schuilt in de techniek: geen met de hand geschilderde achtergronden dit keer, maar grensverleggende computeranimatie. Behalve Mowgli, gespeeld door de 12-jarige nieuwkomer Neel Sethi, is vrijwel alles in The Jungle Book digitaal gefabriceerd. Het is lastig te geloven, zo tastbaar zien de Indiase wildernis en haar bewoners eruit.

Daarnaast put het scenario iets meer uit de bron van Kiplings boek. Mooie toevoegingen zijn dat, over de watervrede en de wetten van de jungle. Regisseur Jon Favreau (Iron Man, Chef) weet dat hij naast oogverblindende techniek een goed verhaal nodig heeft. Ook in dat opzicht doet The Jungle Book er een schepje bovenop: Shere Khan, de tijger die mensen haat, is extra vervaarlijk, net als de verleidelijke slang Kaa.

Eindelijk: Disney maakt de jungle weer eng

Disney heeft een nieuwe versie gemaakt van The Jungle Book, zijn klassieker uit 1967. Dit keer dichter op de oorspronkelijke vertellingen van Rudyard Kipling. Laat de kleintjes maar thuis. Lees hier het achtergrondverhaal (+).

The Jungle Book

Regie: Jon Favreau
Met: Neel Sethi
105 min., in 140 zalen.

Baloe en Mowglie. Beeld AP / Disney

De achtervolgings- en vechtscènes zijn bepaald niet kinderachtig. De Nederlandse kijkwijzerclassificering van 12 jaar is, hoewel aan de voorzichtige kant, niet onterecht. Als gevolg daarvan wordt geen Nederlands gesproken versie uitgebracht; maar goed ook, want het zou jammer zijn het stemwerk van acteurs als Bill Murray, Idris Elba en Scarlett Johansson te moeten missen.

Dat de film vooral op oudere kinderen en volwassenen is gericht, roept wel de vraag op waarom Favreau niet meer de diepte ingaat. Terwijl Disney met de hit Zootropolis bewees dat een luchtige familiefilm wel degelijk serieuze onderwerpen kan aansnijden, laat The Jungle Book die kans onbenut. Het werk van Kipling bevat stof genoeg, maar meer dan een oppervlakkige overpeinzing over afkomst en opvoeding zit er in deze filmbewerking niet in.

Het maakt Mowgli's avonturen niet minder spannend en overtuigend. Over tien jaar zal de film misschien alweer verouderd ogen, maar op dit moment zet The Jungle Book de standaard voor computeranimatie. Terwijl Favreau zich opnieuw bewijst als behendig regisseur, combineert Disney hart voor de eigen geschiedenis met moderne magie.

Beeld AP / Disney
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden