The Insult: zelden bevatte een film zoveel woede en nuance tegelijk

Film (drama) - The Insult

Ruziën en beledigen wordt in The Insult haast tot kunst verheven, maar toch is het een liefdevol portret van het leven in Libanon. Zelden bevatte een film zo veel woede en nuance tegelijk.

Het escaleert allemaal behoorlijk snel. De Libanese christen Toni morst water vanaf zijn balkon en maakt de Palestijnse bouwopzichter Yasser nat. Die komt verhaal halen, want er steekt een afvoerpijp uit Toni's balkon die daar niet hoort. Omdat Toni geen zin heeft in gezeur, mondt het uit in ruzie, forse beledigingen, mislukte excuses en uiteindelijk een paar gebroken ribben. Maar dat is nog maar het begin.

In The Insult, de eerste Libanese film die voor een Oscar is genomineerd (in de categorie beste niet-Engelstalige film, waar hij het moet opnemen tegen onder meer The Square en Loveless), gaat het om meer dan een straatruzie. De kloof tussen christenen en Palestijnen is diep en het is bij lange na niet de enige scheidslijn in de Libanese samenleving, waar achttien verschillende religieuze groepen worden erkend.

Bijna dertig jaar na het einde van de burgeroorlog, laat regisseur Ziad Doueiri (The Attack, Lila dit ça) zien, kookt het in Libanon nog altijd onder de oppervlakte. Verongelijktheid en haat steken gemakkelijk de kop op als wonden uit het verleden nooithebben kunnen helen. The Insult mondt uit in een volbloed rechtbankdrama, waarin twee advocaten elkaar bestoken met oud zeer.

Doueiri, opgegroeid in Beiroet, studeerde in de Verenigde Staten en leerde het filmvak onder meer als camera-assistent van Quentin Tarantino. Hij weet precies hoe hij zijn film moet doseren en verdedigt de verschillende standpunten met verve. Het helpt daarbij dat hij het scenario schreef met zijn ex-vrouw Joëlle Touma, die een andere politieke achtergrond heeft dan hijzelf. Geen enkele visie lijkt een voorkeursbehandeling te krijgen, of het moet de opvatting zijn dat razernij vrijwel altijd voortkomt uit pijn. Zelden bevatte een film zoveel woede en nuance tegelijk.

The Insult

Drama

Regie: Ziad Doueiri

Met: Adel Karam, Kamel El Basha, Rita Hayek, Camille Salameh. 112 min., in 22 zalen.

Het maakt dat de kijker zelf mag uitzoeken waar zijn sympathie ligt, in een drama dat de nodige vooroordelen blootlegt. Daarnaast is het knap gemaakte, sterk geacteerde The Insult vooral een onderhoudend drama, waarin ruziën en beledigen haast tot kunst wordt verheven. Doueiri is verre van belerend; daarvoor is hij te veel een provocateur. Zijn films streken in Libanon verschillende groepen tegen de haren in, wat de regisseur, die in Parijs woont, al de nodige problemen opleverde. The Attack (2012) werd door Libanon en andere Arabische landen in de ban gedaan omdat hij deels werd opgenomen in Israël. Vorig jaar nog werd Doueiri om dezelfde reden in Beiroet gearresteerd.

Het tekent zijn strijdbaarheid dat hij met de opvolger The Insult een niet bepaald vaderlandslievende film afleverde. Al spreekt er toch ook liefde uit voor Libanon: Doueiri behandelt al zijn opvliegende, snel in hun eer gekrenkte personages met evenveel respect en bewondering.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.