RecensieConcert dEUS

The Ideal Crash is nog altijd een geliefd album, maar ook live wordt het na het zesde nummer wat minder ★★★☆☆

Een gewone ‘greatest hits’-set had voor dEUS misschien toch beter ­gewerkt.

Zanger Tom Barman (midden) van de Vlaamse artrockband dEUS, op 15 mei 2019 in TivoliVredenburg.
 Beeld Ben Houdijk
Zanger Tom Barman (midden) van de Vlaamse artrockband dEUS, op 15 mei 2019 in TivoliVredenburg.Beeld Ben Houdijk

dEUS

Pop

15/5, TivoliVredenburg, Utrecht

Herh. 16 en 17/5 mei.

Het is al jaren in de mode: bands en artiesten die hun populairste album integraal live spelen. Het blijkt een goed middel om na afwezigheid in de concertzalen het publiek weer aan je te binden, maar heeft niet altijd de gehoopte uitwerking.

Neem nu de Vlaamse rockband dEUS. Hun derde album The Ideal Crash is nu twintig jaar oud en behoort naast de eerste twee platen – Worst Case Scenario (1994) en In a Bar, under the Sea (1996) – nog altijd tot hun populairste werk. De nummers Sister Dew en vooral Instant Street van dit album zijn sinds 1999 dan ook vaste prik gebleven tijdens dEUS-concerten.

Misschien is The Ideal Crash ook wel het beste of meest constante album van de band. Geliefd is het in ieder geval nog altijd, want de twee geplande Nederlandse concerten in de Utrechtse Ronda-zaal (leuk detail: het album zelf werd in de Spaanse stad Ronda opgenomen) van TivoliVredenburg werden er al snel drie. Zesduizend bezoekers dus, die het album volgens zanger Tom Barman ‘54 minuten en 28 seconden’ in de juiste volgorde live konden ondergaan.

Dat betekende eigenlijk dat na Instant Street, het zesde van de tien nummers, het hoogtepunt voorbij was. De repeterende, in volume aanzwellende gitaarakkoorden waarmee dit nummer naar een climax voert, klonken ook met nieuwe gitarist Bruno De Groote magistraal. De groep dansers die zich af en toe tussen de bandleden begaf, gaf het nummer bovendien visueel iets extra’s.

Maar daarna werd het, net als op het album, toch wat minder. De plaat kon je dan afzetten, maar in TivoliVredenburg moesten band en publiek toch nog even door, onder andere, het behoorlijk non-descripte Magdalena heen.

Een gewone ‘greatest hits’-set had misschien toch beter gewerkt. Het publiek reageerde in elk geval pas echt euforisch toen in de toegift het heerlijk chaotisch Fell off the Floor, Man, het verstilde, door Klaas Janzoons met elektrische vibrafoon verluchtigde Nothing Really Ends en het opzwepende Roses werden gespeeld. Nu wist je weer wat een unieke band dEUS kon zijn: onvoorspelbaar en grillig, maar altijd op jacht naar die kleine momentjes van vervoering.

Dit dEUS was nog wat te stijfjes. Het concert kwam moeizaam op gang en de groep dansers bleek vaak hard nodig om alles wat minder stroef te doen ogen. En The Ideal Crash als geheel bleek toch net niet goed genoeg om de avond te kunnen dragen. Het enorme applaus dat opsteeg toen er ruimte kwam voor ander werk, was veelzeggend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden