Actie / Thriller / Misdaad

The Hunting Party

Een veel te sterk verhaal

Als de vrouw die president van de Verenigde Staten wil worden, liegt dat ze tijdens een bezoek aan de Bosnische stad Tuzla in 1996 uit angst voor sluipschutters moest rennen voor haar leven, is de verontwaardiging groot. En terecht. Maar als filmmakers op de loop gaan met een spannend, waargebeurd verhaal haalt iedereen zijn schouders op. Ach, Hollywood.


Het waargebeurde verhaal waarop The Hunting Party is gebaseerd, vond in 2000 plaats in Sarajevo. Vijf Westerse oorlogsverslaggevers (onder wie de Nederlander Harald Doornbos en de Amerikaan Scott Anderson, die het vastlegde in het Esquire-artikel What I Did on My Summer Vacation) besluiten na een avondje doorhalen in een lokale bar een poging te doen de voortvluchtige, van oorlogsmisdaden beschuldigde Servische leider Radovan Karadzic te vangen.



‘Alleen de meest absurde delen van deze film zijn waar’, luidt het provocerende openingsstatement van The Hunting Party. Op de aftiteling wordt gedetailleerder aangegeven wat nu precies waar was en wat niet. Een mannelijke tipgever wordt in de film gespeeld door een mooie, jonge vrouw. Er waren vijf journalisten in plaats van drie. Die zijn overigens getransformeerd tot typische Hollywoodpersonages: een aan lager wal geraakte sterverslaggever (Richard Gere), zijn voormalige cameraman die voor een luxe leven in de luwte heeft gekozen (Terrence Howard), en een rijkeluisjoch dat lange tijd een blok aan het been is maar op het moment suprême de dag redt (Jessie Eisenberg).



Om het realisme te versterken is er gefilmd op locatie met buiten de hoofdrollen een overwegend Bosnische en Kroatische cast, en gebruikt regisseur Shepard archiefmateriaal van Srebrenica.



James Cameron maakte met Titanic een geslaagd romantisch drama tegen de achtergrond van één van de ergste scheepsrampen uit de geschiedenis. Het kan dus best. Maar in The Hunting Party is de balans volkomen zoek. Richard Shepard, die zelf het scenario schreef, vermengt stijlkenmerken en elementen van een cynische aanklacht met die van een olijke zwarte komedie, een spannende avonturenfilm en een vleugje horror à la Saw. Waargebeurd of niet, Shepard meent de onwaarschijnlijkheden en ongerijmdheden bovendien te moeten onderbouwen met verzonnen, rammelende psychologische verdiepingen.



Hij tovert ook nog een soort van happy ending uit zijn hoge hoed: de journalisten leveren de sterk op Karadzic gelijkende Boghdanovic uit aan de bevolking van een stadje dat tijdens de oorlog etnisch door hem is gezuiverd.



Het wachten is op een vervolg waarin Osama Bin Laden uit zijn grot wordt gesleept door ijzervreters als Sylvester Stallone en Chuck Norris.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden