Review

The Double

De Britse regisseur Richard ­Ayoade roept in The Double, in de verte gebaseerd op De dubbelganger (1846) van Fjodor Dostojevski, een ­wereld op die doet denken aan de films van Roy Andersson, maar ook aan David Lynch, schrijft Volkskrant-recensente Pauline Kleijer.

Beeld Filmposter The Double

Donkere gangen, slecht verlichte ­kamers. Er dringt bijna geen daglicht binnen in The Double. Met een palet van bruin- en geeltinten en een omineus piepende, krakende soundtrack (aan­gevuld met melancholische Aziatische popsongs) heeft de film alle kenmerken van een duistere thriller. Maar dat is schijn: de Britse regisseur Richard ­Ayoade, die eerder het veelgeprezen tienerdrama Submarine (2010) maakte, gebruikt de sombere setting voor een droogkomisch verhaal over eigen­waarde en identiteit.

De muizige Simon (Jesse Eisenberg) verdeelt zijn tijd tussen een piepkleine werkcabine op kantoor, waar hij geheimzinnige data-analyses uitvoert voor 'de kolonel', en een krappe kamer in een flat­gebouw. Hij heeft een oogje op zijn overbuurvrouw Hannah (Mia Wasikowska), maar zij ziet hem niet staan. En ze is niet de enige.

Wanneer op een dag een dubbelganger zijn intrede doet op kantoor, lijkt het niemand op te vallen dat deze James wel erg op Simon lijkt. 'Je bent nogal onopvallend', legt een collega desgevraagd uit. 'Een beetje een non-persoon.'

Dat geldt niet bepaald voor James, die in alles een betere versie van Simon is: vlotter, handiger, charmanter. Na de eerste schok vindt Simon het wel prettig, zo'n assertieve tegenhanger. Maar al gauw keert James zich tegen hem.

Ayoade roept in The Double, in de verte gebaseerd op De dubbelganger (1846) van Fjodor Dostojevski, een ­wereld op die doet denken aan de films van Roy Andersson, maar ook aan David Lynch. Jesse ­Eisenberg (The Social Network) speelt knap: soepel switcht hij van de nerveuze Simon naar de zelfverzekerde James.

'Het is alsof ik altijd buiten mezelf sta', zegt Simon. Zijn behoefte gezien en ­gekend te worden, geeft de gestileerde komedie een wrange ondertoon. The ­Double is een geestige, maar ook gevoelige nachtmerrie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden