The Dark Horse is sterk en hartverwarmend verhaal

The Dark Horse kreeg op het filmfestival in Rotterdam de publieksprijs. Het is een sterk en hartverwarmend verhaal, dat nergens een zoet melodrama wordt.

Cliff Curtis in The Dark Horse.Beeld ..

'Neem op tijd je pillen in en vermijd stress.' Met die woorden wordt Genesis Potini, een zachtaardige beer van een vent, ontslagen uit een psychiatrische kliniek. Hij lijdt aan een bipolaire stoornis, maar is na een langdurige crisis weer op de goede weg.

Zijn medicatie gebruikt Potini trouw. Spanning vermijden is minder eenvoudig: hij heeft geen verblijfplaats en is aangewezen op zijn oudere broer Ariki, die deel uitmaakt van een criminele bende. Ariki's woning fungeert als clubhuis voor een stel grimmige, getatoeëerde mannen. Ook Ariki's tienerzoon Mana zal binnenkort ingewijd worden als lid. Potini, ooit een lokaal vermaard schaakkampioen, ziet liever een andere toekomst voor zijn neef.

Cliff Curtis, koning van het etnische personage

De ene keer speelt hij een latino, dan weer een Indiër of Arabier. Nu is 's werelds populairste Maori-acteur te zien in The Dark Horse, als geesteszieke schaakcoach. Lees het profiel van Cliff Curtis.

Publieksprijs Rotterdam

The Dark Horse werd in februari bekroond met de publieksprijs op het International Film Festival Rotterdam. Twintig jaar eerder ging dezelfde prijs naar Once Were Warriors, een film waar The Dark Horse onvermijdelijk aan doet denken: beide Nieuw-Zeelandse drama's gaan over Maori-families en tonen een rauwe werkelijkheid van armoede, alcoholisme en criminaliteit.

Waar Once Were Warriors hard en schokkend was, is The Dark Horse milder. De film is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Genesis Potini (1964-2011), een getalenteerd snelschaker die zijn carrière door zijn ziekte moest opgeven. Als schaakleraar zette hij zich daarna in voor de jeugd. 'The Eastern Knights' heette de schaakclub in Gisborne waar Potini met zijn leerlingen - een zootje ongeregeld, veelal afkomstig uit een achtergesteld milieu - bescheiden successen oogstte.

Hartverwarmend verhaal

Het is een sterk en hartverwarmend verhaal, dat gemakkelijk een zoet melodrama had kunnen opleveren. Maar regisseur James Napier Robertson zet het sentiment niet te dik aan. Hij laat zich ook niet verleiden tot het romantiseren van een geestesziekte, zoals in films veel te vaak gebeurt; Potini's stoornis wordt niet weggemoffeld, maar ook niet dramatisch uitvergroot. Ondertussen gebruikt Robertson wel handig de spanning die Potini's wankele geestesgesteldheid met zich meebrengt, zoals hij ook precies weet wanneer hij een strijd op het schaakbord moet inzetten om een gevoel van overwinning op te roepen.

Dat zich onder Potini's leerlingen een natuurtalent bevindt, komt daarbij wel erg handig uit. Maar steeds wanneer The Dark Horse overhelt naar al te gemakzuchtig drama, weet acteur Cliff Curtis, die ook al een rol had in Once Were Warriors, alle twijfel op te heffen. Hij speelt Potini met een ongelooflijke inzet en precisie, voortdurend schakelend tussen kracht en zwakte, winst en verlies. Alleen al die acteerprestatie maakt The Dark Horse aangrijpend.

The Dark Horse. Regie: James Napier Robertson. Met: Cliff Curtis, James Rolleston, Wayne Hapi. 124 min., in 27 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden