Recensie The Children Act

The Children Act is Emma Thompsons show. Ze is subtiel en verpletterend tegelijk (vier sterren)

Beeld Film beeld

De wet, daarmee kan Fiona Maye (Emma Thompson) uit de voeten. Als rechter aan het Londense hooggerechtshof is ze een meester in interpretatie en argumentatie. Regels en logica liggen haar goed.

Ook in haar privéleven heerst een overzichtelijke orde, totdat haar man Jack (Stanley Tucci) uit het niets aankondigt een affaire te willen beginnen. Hij is haar afstandelijkheid zat en eist zijn recht op intimiteit op. Fiona heeft geen idee hoe ze moet reageren.

De kloof tussen verstand en gevoel wordt flink aangezet in The Children Act, na On Chesil Beach al de tweede verfilming van een roman van Ian McEwan dit jaar. Het is een nogal gemakzuchtige tegenstelling, maar dat stoort nauwelijks; daarvoor is het verhaal over een rechter die eerst thuis en vervolgens in haar werk wordt geconfronteerd met onvoorziene emoties, veel te boeiend.

De 59-jarige Fiona heeft geen tijd om haar huwelijkscrisis onder ogen te komen, want ze krijgt een gecompliceerde zaak toegewezen. De 17-jarige Adam, lijdend aan leukemie, heeft dringend een bloedtransfusie nodig, maar hij en zijn ouders weigeren de artsen daarvoor toestemming te geven. Als Jehova’s getuigen mogen ze geen bloed van anderen accepteren.

Drama

The Children Act (4*).
Regie Richard Eyre.
Met Emma Thompson, Stanley Tucci, Fionn Whitehead.|
105 min., in 38 zalen.

McEwan, die zelf zijn roman bewerkte tot filmscenario, maakt de morele dilemma’s volledig helder en invoelbaar. Theater- en filmregisseur Richard Eyre (Iris, Notes on a Scandal) brengt de rechtbankscènes met een verrassende flair in beeld, alsof er niks spannender is dan taai juridisch getouwtrek. Alleen de relatie tussen Fiona en Jack komt niet helemaal tot zijn recht. Ze hebben, anders dan in het boek, nauwelijks een verleden, waardoor vooral Jack ondoorgrondelijk blijft.

Stanley Tucci kan daar weinig aan doen. Hij komt er simpelweg niet aan te pas. The Children Act is Emma Thompsons show: de actrice laat weer eens zien dat ze tot de besten behoort. Thompson zet een fantastisch afgewogen, intelligente rol neer, subtiel en verpletterend tegelijk. Met één blik toont ze Fiona’s allesoverheersende hang naar redelijkheid en het besef dat ze zichzelf daarmee tekort doet.

Alle andere acteurs in de film hebben het nakijken, met uitzondering van Fionn Whitehead. De jonge Brit viel vorig jaar al op door zijn hoofdrol in Christopher Nolans oorlogsdrama Dunkirk en bewijst opnieuw zijn talent als de mysterieuze Adam – de enige die door Fiona’s pantser weet te breken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.