Drama

The Bird Can't Fly

Onvergelijkbare beelden

River heeft grootse plannen. Als aanvoerder van een legertje ongedisciplineerde kinderen ziet hij toekomst in de struisvogels die in zijn dorp rondscharrelen. De beesten kunnen niet vliegen, maar ze zijn volgens River wel geschikt om te berijden - mits goed gefokt.


Het tienjarige jongetje is een halve wilde. Hij woont in Fairlands, een eens welvarend mijnstadje dat bijna volledig is verzwolgen door de oprukkende woestijn. Zandstormen hebben het hotel verwoest dat Fairlands ooit enige grandeur verleende, en bijna alle mijnen in de omgeving zijn gesloten.


Nadat Rivers moeder bij een ongeluk is omgekomen, komt zijn grootmoeder naar het dorp om de begrafenis bij te wonen. Melody heeft tien jaar geen contact met haar dochter gehad, en is verrast te vernemen dat ze een kleinzoon heeft.


De band tussen de twee is niet vanzelfsprekend. Melody (Barbara Hershey) is vastbesloten de jongen weg te halen uit zijn desolate omgeving om hem een normale opvoeding te geven. Maar River en zijn vader, een luie postbode, denken daar anders over.


Van begin af aan is duidelijk dat The Bird Can't Fly zich afspeelt in een fantasielandschap. Dit woestijndorp kan niet echt bestaan: de zandheuvels zijn te wit, de huizen te fotogeniek, de bewoners te bedaard. Regisseuse Threes Anna creëerde een eigen wereld, die voor de duur van de film weet te intrigeren.


Het speelfilmdebuut van Anna, voormalig artistiek leider van de theatergroep Dogtroep en auteur van drie romans, kwam niet zonder slag of stoot tot stand. Het kostte jaren om alle productionele en financiële knelpunten te overwinnen.


The Bird Can't Fly vertelt geen doorsnee verhaal; zoals River de kinderen uit het dorp aan zijn grillen en ingevingen onderwerpt, zo beheerst Anna haar personages.


Het zijn fascinerende mensen, maar ze blijven op afstand. De stijve Melody maakt zich met haar stadse manieren niet geliefd bij haar schoonzoon en de vrouwen uit het dorp. De enige op wie zij uiteindelijk grip krijgt is River, maar daar is wel een woeste zandstorm - met tragische gevolgen - voor nodig.


The Bird Can't Fly roept bewondering op vanwege de volharding en het vakmanschap van de maakster, die haar visie zonder compromissen heeft vormgegeven. Die eigenzinnigheid zit de film ook een beetje dwars: niet iedereen zal raad weten met Anna's ongepolijste, soms irreële vertelstijl. De finale, waarbij elk psychologisch inzicht wordt ingeruild voor visuele poëzie, vormt daarbij het grootste obstakel.


De protserige slotscènes doen enigszins afbreuk aan het zorgvuldig opgebouwde verhaal. Toch zijn het vooral de overtuigende kanten van het drama die beklijven. The Bird Can't Fly grossiert in onvergelijkbare beelden en belevenissen, en dat is een zeldzaamheid.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden