The Age of Stupid

Gisteren ging in 500 bioscopen in 62 landen – en op internet – de film The Age of Stupid in première....

Zo niet, dan dreigt de catastrofe, zei president Obama.

Het was ook de dag waarop het goede nieuws tot ons kwam dat de wereldwijde uitstoot van CO2 door de recessie dit jaar met 2,6 procent is gedaald, de sterkste daling in veertig jaar.

Godzijdank, als die recessie nog even flink doorzet, halen we misschien de emissiedoelstellingen voor 2020. Zo niet, dan gaan we verder met onszelf voor de gek te houden: meer groei, minder uitstoot.

In The Age of Stupid is het 2055. We zijn terug bij af, de aarde is weer woest en ledig. Op één man na. Die kijkt in een archief op de Noordpool terug hoe het zover heeft kunnen komen.

Op de site van Trouw noemde iemand The Age of Stupid ‘de film die moet voorkomen dat hij werkelijkheid wordt’. Dat lijkt me een te hoge inzet voor een film.

Hoewel er nog altijd types als Ton Elias rondlopen die beweren dat het allemaal eerst nog maar eens bewezen moet worden met de klimaatverandering, lijkt het inmiddels toch wetenschappelijk stevig onderbouwd dat het er niet best met ons voorstaat.

We moeten iets doen. Als we niks doen of te weinig, is de schade binnen tien jaar onomkeerbaar, zei VN-secretaris Ban Ki-moon dinsdag in New York. Tien jaar, dat is morgen.

Volgens The Age of Stupid is het in 2026 wegens sneeuwgebrek afgelopen met skiën in de Alpen, wordt in 2033 de laatste boom van Indonesië gekapt en zijn we op dat moment nog maar 22 jaar verwijderd van de apocalyps.

Dat klinkt tamelijk zorgwekkend, ook al ben ik dan niet zo’n skiër.

Ik was heilig van plan om honderd te worden, maar als ik The Age of Stupid mag geloven, zou dat streven wel eens onhaalbaar kunnen blijken. Niet omdat ik zelf voor die tijd de uiterste houdbaarheidsdatum heb overschreden, maar omdat voor mijn eeuwfeest het einde der tijden is bereikt.

Dat ik dat nog mag meemaken. Het einde der tijden. Het leek altijd nog een heel eind weg, maar opeens staat het voor de deur. Wat vliegt de tijd.

Voorlopig kan ik mezelf nog beschermen met cynisme, kop in het zand, ongeloof en hoop.

Niets is zo moeilijk als in de toekomst kijken, en The Age of Stupid is behalve een docudrama ook een science fiction-film – die blijken ook zelden betrouwbaar als toekomstvoorspelling.

Misschien valt het allemaal mee, misschien doen we binnenkort een geniale uitvinding, misschien keren mijn energiezuinige lampen het tij.

Misschien zien onze leiders in december in Kopenhagen het licht, ook al staan ze onder druk de economie aan te jagen en de schoorstenen te laten roken.

De ondergang van de aarde mag dan nog 46 jaar weg zijn, het duivelse dilemma is er nu.

Ik ben een optimist, maar na het zien van The Age of Stupid toch weer een beetje minder.

In de film wordt de oude Franse berggids Fernand Pereau geïnterviewd. Hij ziet de gletsjers langzaam maar zeker verdwijnen.

‘Wat moeten we doen?’, vraagt Pereau.

‘Ik weet het niet’, is zijn eigen antwoord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden