Test weg Zieke idylle door de koptelefoon

De Luistering, de nieuwe voorstelling van theatergroep Wederzijds, begon met de intentie van Ad de Bont, tekstschrijver en artistiek leider, ‘om eens uit een heel ander vaatje te tappen’....

Wederzijds staat bekend om geëngageerd, rondreizend theater voor basisschoolkinderen. Volgens De Bont vraagt dit soort theater om kort, direct taalgebruik. ‘Maar deze keer wilde ik de sluizen van de taal open zetten, een oeverloze brei van woorden opschrijven.

De Luistering gaat over de verwrongen, verrotte wereld die soms achter façades van schoonheid schuil gaat. ‘Een vriendin vertelde altijd over haar jeugd in de Achterhoek. Daar liggen van die dorpen waar je meteen een vakantiegevoel krijgt. Maar soms wordt die idylle wreed verstoord; elke herfst hingen er wel een paar mannen aan de bomen van het dorp’, vertelt De Bont. De Luistering verhaalt over de bewoners van eenzelfde ogenschijnlijk vredig bergdorp ‘vol verborgen fluisteringen en gejammer in de nacht’.

Dat het uiteindelijk de vorm van een hoorspel kreeg was min of meer toeval. Met drie kwartier aan tekst zette De Bont het verhaal op cd en liet er een aantal kinderen naar luisteren. Via de koptelefoon. ‘Om te testen of het fragmentarische verhaal aan zou slaan’, licht De Bont toe. ‘Het bevat veel fantasiewoorden en vreemde zinsconstructies. Dat maakt zowel vorm als inhoud moeilijk.’

Dat de kinderen vonden dat de voorstelling een hoorspel moest blijven, verbaasde De Bont. ‘We zoeken steeds naar wat kunst allemaal voor kinderen kan betekenen, maar dit had ik niet kunnen vermoeden.’

Regisseur Marlies Cordia bedde de teksten verder muzikaal in. ‘In plaats van een visuele vertaling te geven, hebben we geprobeerd de wereld van de klanken een kans te geven. Muziek, storm, wind, donder en bliksem. Het is een bijna symfonische landschap geworden.’

De Luistering is volgens De Bont meer dan een traditioneel hoorspel. ‘Het is een theater-experiment. We zijn uitgegaan van het lounge-idee. Iedereen krijgt een koptelefoon, groene slofjes, en een deken en nestelt zich in het decor; een vilten heuvellandschap. In het midden ligt een miniatuurdorpje. Daaromheen rijdt een treintje. Verder gebeurt er niets. Kinderen kunnen zo de kunst van de geconcentreerde luistering beoefenen.’

Saskia du Bois

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden