Tessa Rose Jackson

INTERVIEWTessa Rose Jackson

Tessa Rose Jackson: ‘Het heelal is het grootste wat we kennen, terwijl mijn liedjes juist klein zijn’

Tessa Rose JacksonBeeld Bete van Meeuwen

Zangeres Tessa Rose Jackson (27) levert met het album Orbit II van haar alter ego Someone een compleet kunstwerk van augmented reality af.

Ontnuchterende Spotify-statistiek: als een luisteraar de eerste noten van je liedje hoort, is de kans vijftig procent dat hij in de eerste vijf tellen doorklikt. Spotify is even genadeloos als Tinder.

De Amsterdamse Tessa Rose Jackson (27) las het ooit in een artikel over online luistergedrag. Ze herhaalt het met nadruk, in het restaurant van een pension in haar thuisstad: ‘Vijf-tig procent. Binnen vijf seconden. Ik geef toe, ik doe het zelf ook. Maar ik word er toch ook wel verdrietig van.’

Gelukkig is ze een omdenker. Bij de verschijning van Orbit II, het eerste volwaardige album van haar muzikale alter ego Someone, is haar digitale artwork, een speels verzinsel om de luisteraar aan boord te houden, een unieke en onmisbare extra dimensie van haar muziek geworden. Een unique selling point.

Dat begon zo. Voor haar EP Orbit (2019) ontwierp Jackson een serie kunstwerken, kleurrijke grafische taferelen in space, die tot leven komen wanneer je ze bekijkt via de gratis downloadbare Orbit-app, vervaardigd door het bedrijf Ramjam uit het Engelse Brighton. De app herkent de kunstwerken aan hun kaders en kleurcontrasten. Als je je telefoon beweegt, worden ze interactief en bewegen ze in perspectief met je telefoonbewegingen.

Kunstwerken uit de Orbit-app, van links naar rechts: Braver Times, From Here, Pull It Together.

Niet als virtual reality (die de werkelijkheid ‘vervangt’), maar augmented reality: een virtuele dimensie in de bestaande omgeving, zoals Albert Heijn dinosaurussen en dierentuindieren door je huiskamer liet lopen via een app.

Tijdens de EP-release annex tentoonstelling van de bijbehorende ‘augmented reality artworks’, zag ze hoe goed het werkte: ‘Mensen wandelden met een koptelefoon op hun hoofd door die zaal, bekeken de werken via hun telefoon en gingen al luisterend staan spelen. Ik zag hun gezichten oplichten. Ze namen de tijd.’

De EP verscheen op Spotify, maar ook als pakje augmented reality-kaarten. Orbit II is een nog veel mooiere uitgave: het album is ook op hemelsblauw vinyl verschenen. In de hoes, een prachtig ontwerp in Someone-stijl, zijn vijf grote kartonnen kaarten gestoken met nieuwe interactieve kunstwerken.

Leg ze op de tafel in je woonkamer, kijk via de app en het is alsof je door een venster de ruimte in kijkt, een zwart gat in je tafelblad. Zwevende bollen bewegen, planten wuiven, kubussen kantelen en laten zich in gaten slepen, terwijl de teksten van het liedje door het beeld bewegen. Het is de wondere wereld achter de frivole, melodieuze liedjes van Someone, die lichtvoetig dansen op een bed van synthesizer. Ook zonder interactieve visuals horen ze tot de elegantste indiepop van deze zomer.

Voor Orbit II schreef Jackson vier nieuwe songs, voor het eerst opgenomen met haar begeleidingsband, in het bijzonder haar geliefde en partner in crime Darius Timmer. Ze selecteerde er acht songs bij die sinds 2017 digitaal verschenen, op EP’s of als losse singles. Ze deed destijds alles nog solo, toen, maar het album voelt coherent aan.

‘Het idee was om voor Record Store Day met een fysiek album te komen, met twaalf liedjes waarvan ik vind dat ze samen een verhaal vormen. Zo’n vinyluitgave is ook een mooi excuus om helemaal los te gaan met kunst op lp-formaat.’

Het viel op tot aan de andere kant van de planeet. Orbit II werd geselecteerd voor de lijst Record Store Day-uitgaven in de Verenigde Staten, maar het coronavirus gooide roet in het eten: ‘RSD’ werd uitgesteld van 18 april naar 20 juni en uiteindelijk helemaal afgeblazen. De naar de VS verscheepte dozen vinyl konden retour. Door de tourplannen kon een streep.

‘Jammer’, zegt Jackson. ‘We speelden vorig jaar in Frankrijk, op het Reeperbahn Festival in Hamburg, op Bime in Bilbao. We waren net zo lekker bezig. Maar ik weiger bij de pakken neer te zitten.’

Omdenken dus maar weer. Jackson en haar band hielden Orbit II ten doop met twee coronaproof optredens in het PopUp Podium in de Amsterdamse De Hallen Studio’s: dertig mensen per voorstelling in de zaal, gezellig op bankstellen. Ook online kon worden meegekeken. De ingelogde internetkijkers werden geprojecteerd op de zaalmuur in De Hallen. Een beetje spacey; dat paste ironisch genoeg ook wel weer bij Orbit.

‘Het heelal heeft me altijd gefascineerd: het idee dat miljarden mensen ’s nachts dezelfde sterrenhemel zien. Dat we hier op aarde een hemelbeeld zien van honderden lichtjaren oud. Het heelal is het grootste wat we kennen, terwijl mijn liedjes juist klein zijn: ze zijn autobiografisch, als kleine ik-brokjes die rondzweven in het heelal. Die tegenstelling vind ik leuk om mee te spelen, net als met de wisselwerking tussen muziek en kunst. Dat is Orbit.’

De liedjes klinken lichtvoetig en veelal vrolijk, maar de schijn bedriegt soms: ze gaan niet zelden over dingen waarover Jackson zich diepe zorgen maakt, of het nou onze collectieve verslaving aan sociale media is of klimaatverandering. ‘These days you get frightened by the weather’, zingt ze in Day’s Gonna Come.

Braver Times werd geïnspireerd door het angstbeeld uit Brave New World (1932) van Aldous Huxley, haar favoriete roman: ‘Technologische onderdrukking zonder dat de onderdrukten in de gaten hebben dat ze onderdrukt worden. Het thema is pijnlijk actueel.’

Forget Forgive is een persoonlijk, melancholiek liedje; Suzy Dance een uitbundige escapistische fantasie over dansen op het strand. De lichtvoetigheid van de muziek contrasteert met de bitterzoete inkijkjes in Jacksons psyche.

‘Uiteindelijk gaan mijn liedjes over empathie. Over het gevaar van opgesloten zitten in je eigen bubbel, bijvoorbeeld op sociale media. We begrijpen elkaar slecht, kennen elkaar niet, hebben meestal een beeld van de ander dat helemaal niet klopt. Empathie zou een vak op school moeten zijn.’

Tessa x Someone

Op Spotify is, behalve alles van Someone, ook muziek te beluisteren die Tessa Rose Jackson onder haar eigen naam uitbracht. ‘Ik maak filmmuziek, werk als reclamecomponist en als songschrijver voor anderen. Als Tessa Rose Jackson ben ik meestal in dienst van iemand. Someone is mijn eigen wereldje, mijn artistieke headspace, waar muziek en beeld versmelten.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden