Terug op het honk, mooi geweest en internetprijzen

Hierboven het vrijdag gemaakte staatsieportret van alle Volkskrant-correspondenten, met van links naar rechts: Corine de Vries (managing editor), Alex Burghoorn (chef Buitenland), Kees Broere (Nairobi), Arie Elshout (Brussel), Jarl van der Ploeg (Rome), Peter Giesen (Parijs), Maartje Bakker (Madrid), Philippe Remarque (hoofdredacteur), Patrick van IJzendoorn (Londen), Michel Maas (Jakarta), Sterre Lindhout (Berlijn), Michael Persson (New York), Marjolein van de Water (Rio de Janeiro), Marije Vlaskamp (China), Kees Elenbaas (Istanbul), Leen Vervaeke (Brussel), Marc Peeperkorn (Brussel), Ana van Es (Beiroet), Tom Vennink (Moskou), Pieter Klok (plaatsvervangend hoofdredacteur) en Jenne Jan Holtland (Warschau)

Beeld Marie Wanders

De week van hoofdredacteur Philippe Remarque.

Correspondentendagen

Deze week probeerden we u niets te laten merken van een feestelijk moment ter redactie: de komst van al onze buitenlandse correspondenten naar Nederland. Dat doen we eens in de paar jaar: we spreken serieus over het werk en nieuwe ontwikkelingen bij de krant, maar gaan ook samen drinken, eten, en bijpraten. De correspondenten verblijven in het Volkshotel, het gebouw aan de Wibautstraat waar vroeger de Volkskrant was gevestigd, thans pleisterplaats voor hipsters en creatievelingen. Ik heb ze bij het diner voorgehouden dat je als correspondent vaak wordt benijd om het heerlijke leven dat je leidt. Reizen, freewheelen, interessante mensen spreken, en dat is dan werk, nog wel een van de meer glamoureuze betrekkingen in de journalistiek.

De werkelijkheid is dat een correspondent behoorlijk op zichzelf is teruggeworpen. Vrij, maar ploeterend om op de juiste plekken te komen en de juiste mensen te spreken te krijgen. Je spreekt weinig met je lezers en je collega's over je werk. Daardoor slaat de zelftwijfel sneller en harder toe. Het correspondentschap vergt een grote zelfdiscipline. Tijdens de bespreking van het werk zei de hoofdredactie zoals gebruikelijk dat we graag meer lezen over het gewone leven van de mensen in hun landen. Peter Giesen (Parijs) merkte op dat nu juist dat soort verhalen vaak weken blijft liggen, uit de krant gehouden door dringender actualiteiten. Touché. Maar we gooien niks weg. En die plank met klaarliggende verhalen kwam deze week goed van pas: de correspondenten stonden gewoon in de krant, terwijl ze niet op hun post waren. Onder andere Peters verhaal over het opmerkelijke plan om de Périphérique rond Parijs af te breken.

Annemarie Oster

'Mooi geweest', was de fijn dubbelzinnige naam die Annemarie Oster vijf jaar geleden bedacht voor haar wekelijkse column in V. Ze heeft een elegante stijl, soms vileine humor en schreef, zoals de titel deed vermoeden, over leven op leeftijd. Maar nu vonden wij het mooi geweest. We willen af en toe nieuwe columns in de krant, dat betekent dat sommige bestaande columns moeten plaatsmaken: als je alleen toevoegt en nooit iets beëindigt, worden het er meer dan goed is voor een krant. Aardig wat lezers schreven ons dat ze Oster geweldig vinden en onze beslissing betreuren. Ik begrijp dat. Columnisten kunnen gaan voelen als een soort familielid. Dan is het naar als de krant deze band plotseling verbreekt zonder dat je er iets aan kunt doen. Voor de fans kan ik als troost melden dat Chris Buur binnenkort met haar gaat eten in een 'geldsmijterige gelegenheid', zoals hij het zelf noemde, omdat we door willen gaan met Annemarie Oster als auteur, zij het niet in de wekelijkse column-vorm.

Voor de rest zou ik willen zeggen: over smaak en keuzen van de redactie wordt niet gecorrespondeerd - maar niets is minder waar. We corresponderen wat af. De krant verandert voortdurend, daarbij maken we moeilijke keuzen. Die komen niet altijd overeen met de uwe. Maar hopelijk vaak genoeg om de krant lezenswaardig te houden. Oster heeft er hoe dan ook honderden gedenkwaardige columns op zitten, waarvoor we haar prijzen en bedanken.

Hier vindt u de voorgaande edities van de week van de hoofdredacteur.

Internet journalistiek

Gisteren kwam het bericht dat de Volkskrant maar liefst vijf nominaties in de wacht heeft gesleept voor de VOJN Awards, de jaarlijkse prijzen voor de beste internetjournalistiek. Dat is de verdienste van onze experimentele redactie Crossmedia, geleid door Kustaw Bessems. Op Volkskrant.nl/kijkverder vindt u hun verzamelde werk. Sinds maart maken ze dagelijks een video, die u elke avond om 20.30 uur in uw mailbox kunt krijgen als u zich (gratis) aanmeldt bij de Volkskrant Avond. Ik noem hier Mirjam Leunissen, die twee van de drie nominaties kreeg in de categorie Beste Datajournalistiek, voor haar project 'Wie zijn die 17 miljoen Nederlanders?' en de prachtige bewegende graphics rond de klimaattop. Redacteur Thomas Hogeling schreef de 'Votewiser', waarmee kiezers kunnen ontdekken welke Trump het beste bij ze past: een speelse manier om de tegenstrijdigheden in Trumps uitspraken te laten zien.

De multimediaproducties werden gebouwd door Hay Kranen en vormgegeven door Wendy van der Wauw. We gaan op 13 oktober voor ze duimen. En bekijkt u vooral die vijf genomineerde producties.

Reageren? p.remarque@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.