TV-recensie Julien Althuisius

Terug gingen we, naar 1997

Hoogtepunten uit 175 jaar GTST brengen je terug naar vakanties van vroeger, toen alles nog onschuldig was.

Het is hoog zomer en dus toont de televisie overdag een brij fietsende mannen, verwelkomt Dione de Graaff de kijker elke avond vanuit een slaperig Frans dorpje en wordt de rest van de programmerig grotendeels opgevuld met herhalingen. Van Ninevé naar Nazareth, Ondersteboven: Nederland in de jaren 60, Binnenstebuiten, 3 op reis midweek  en dat was alleen nog maar gisteravond.

Ook RTL herhaalt, sinds maandag afleveringen van Goede Tijden, Slechte Tijden, alleen noemen ze het GTST Classics: de meest gedenkwaardige afleveringen uit 175 jaar Goede Tijden, Slechte Tijden. Gisteren, op het moment dat Engeland en Kroatië aftrapten, vertelde Caroline de Bruijn (Janine) voorafgaand aan de aflevering aan haar fictieve dochter Marly van der Velden (Nina) dat het afschuwelijk was om de bevalling van Nina te spelen (‘AHHHHHHHHHHHH!’ schreeuwde Janine in het betreffende fragment). ‘Laten we snel maar gaan kijken’, zei de Bruijn. En terug gingen we, naar 1997.

Daar was het intro met al die tot leven komende fotootjes. Guusje Nederhorst, Wilbert Gieske in een te ruim pak, Angela Schijf met vlechtjes, een piepjonge Katja Schuurman, Ferri Somogyi met hetzelfde haar als nu, Jimmy Geduld met een biljartkeu, ‘Goede Tijden, Slechte Tijden, een dag die als een nacht verschijnt’, Babette van Veen met een serieus hoofd, Ludo met een paard, ‘en soms verdriet.’

De aflevering begon met een scène waarin Ludo op zoek was naar zijn hoogzwangere Janine. Ze bleek het huis ontvlucht nadat ze een briefje had gevonden waaruit bleek dat Ludo vreemdging met Bowien (Tanja Jess). Janine, bij wie de weeën inmiddels waren begonnen, klopte aan bij Daniël Daniël, die zich niet hardop afvroeg waarom zijn personage dezelfde voor- en achternaam had, maar waarom Janine niet gewoon naar het ziekenhuis was gegaan. Uiteindelijk beviel Janine toch bij Daniël thuis (‘Oh Janine, het hoofdje!’). Even later zat ze met een fris hoofd en een schone baby bij Daniël op de bank borstvoeding te geven. Linda (Babette van Veen) zat ondertussen in een cel in Thailand. Afgelopen maandag werd de allereerste aflevering van GTST vertoond, uit 1990. Met onder andere de eerste scènes van Rick Engelkes als Simon Dekker en Isa Hoes in een paarse jurk met grote witte stippen, oorbellen tot op haar enkels en een rode strik in het haar.

Zoals een bepaalde geur je kan terugbrengen naar een vakantie van vroeger, zo brachten het brakke decor, de krakkemikkige dialogen, de dramatische close-ups en de soundtrack van GTST Classics mij terug naar mijn tienerjaren. Een tijd van na school met vriendjes voetballen, van eindeloze zomers vol verveling, van Crash Test Dummies, Hristo Stoichkov, Winner Taco’s en The Lion King. Een onbekommerde, onschuldige tijd, geheel vrij van ironie. Die tijd duurde een kleine 25 minuten en eindigde met Helen Helmink op haar keukenvloer. Toen kwam de aftiteling en werd er met harde muziek vooruit geblikt op de Classic van de volgende dag. De betovering was verbroken, de tijd van onbezorgdheid weer voorbij.

Meer over