Albumrecensie Winterreise

Tenor Ian Bostridge zingt Winterreise dramatischer en gevlamder dan ooit ★★★☆☆

Met zangers die Schuberts liedcyclus Winterreise (1828) op het repertoire hebben, kun je een gracht dempen. Verhandelingen over de existentiële zwerftocht zijn er bij de vleet. Maar zoek je naar de versmelting van kunst en kennis, dan kom je vanzelf terecht bij de Britse tenor Ian Bostridge. Hij heeft de cyclus sinds 1997 vastgelegd op film en cd en publiceerde in 2015 een diepgravende studie over Wilhelm Müllers gedichten en Schuberts noten. Je zou zeggen: Bostridge is de ideale man voor de definitieve opname van Winterreise.

De nieuwe versie markeert zijn debuut op het Nederlandse label Pentatone. Dat stelde zijn microfoons vorig jaar op in Wigmore Hall, de Londense kamermuziektempel waar Bostridge aantrad met de Britse pianist en componist Thomas Adès. Die doet, present maar bescheiden, alvast niet onder voor eerdere Bostridge-partners, met klinkende namen als Julius Drake en Leif Ove Andsnes.

De tenor zelf zingt Winterreise dramatischer en gevlamder dan ooit. Meer dan voorheen spreekt Bostridge ook diepe, baritonale registers aan. Maar in zijn tocht sluipt onrust, met die overdaad aan accenten, kleurwisselingen en vibrato’s. De welhaast per letter uitgespelde expressie viel vermoedelijk alleen op de achterste rij van Wigmore Hall volmaakt te genieten.

Klassiek

★★★☆☆ 

Ian Bostridge

Winterreise

PentaTone

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden