Technoprins met rockbloed

Het is een goed jaar voor Anders Trentemøller (34): uitermate lovende recensies voor zijn debuutalbum The Last Resort, een tot eind dit jaar volgeboekte tour en de vier belangrijkste Deense muziekawards voor beste artiest, beste producer, beste remix en beste album op zak....

Ondanks alle drukte om zijn persoon maakt ‘de belofte van de dance’ een ontspannen indruk. Hij is erg dankbaar dat het zo voorspoedig gaat. ‘Ik denk wel dat ik binnenkort een personal manager zal moeten aannemen om mijn mails te beantwoorden en mijn MySpace-site bij te houden. Ik heb echt iemand nodig om me af en toe bij de les te houden, want ik ben redelijk chaotisch en vergeetachtig.’

De vanwege de melancholie in zijn donkere minimalistische techno tot ‘donkere prins van Denemarken’ gebombardeerde Trentemøller – een titel waar hij zelf overigens om lacht – gaat al een tijdje mee in de dance. In 1997 debuteerde hij redelijk succesvol met vaste sidekick dj T.O.M. (Tom Bertelsen) in de eerste Deense live dance-act Trigbag. Na drie jaar koos Trentemøller voor een break uit de dance om in 2003 op stormachtige wijze de internationale dansvloer te veroveren met zijn debuutrelease The Trentemøller EP. De combinatie van warme sounds met elektronische muziek sloeg op de dansvloer in als een bom. De release eind 2004 van het stoere en donkere Beta boy en later de EP Physical Fraction bezorgde hem de zomerhit van 2005 en bevestigde zijn reputatie als dancebelofte.

Eerder dit jaar verraste hij zijn publiek met de mededeling geen trek meer te hebben in zijn dj-sets. Hij kondigde zijn Trentemøller live in Concert tour aan, met gitarist en drummer. Geen onbekende combinatie: ‘Ik ben lang geleden begonnen in rockbands, daar voel ik me blijkbaar toch meer thuis.’

Hoewel zijn omgeving geregeld opperde dat The Last Resort zich uitstekend zou lenen voor een live optreden, zag Trentemøller niet direct voor zich hoe een dergelijk project er uit moest gaan zien. ‘Wel doorzag ik dat het een enorm project zou gaan worden, en daar zag ik eerlijk gezegd een beetje tegenop.’

Het plezier tijdens de eerste jamsessies met de huidige drummer en gitarist deed Trentemøller besluiten serieus een poging te wagen zijn plaat live te brengen.

Veel zijn ze niet in de oefenruimte geweest, ter voorbereiding op de tour; drummer Henrik Vibskov is tevens succesvol modeontwerper en heeft zijn handen vol gehad aan zijn recente modeshow in Parijs. De gitarist is de in Denemarken razend populaire muzikant Mikael Simpson, ‘die ook zijn eigen drukke carrière heeft’. Over de korte voorbereiding doet Trentemøller erg laconiek. ‘Zo bewaren we de spontane energie voor op het podium. We hebben overigens eerder met elkaar op het podium gestaan, dus we zijn min of meer op elkaar ingespeeld.’

Op een steenworp afstand van Paradiso, waar Trentemøller met band voor hun vierde optreden op de slotavond van dancefestival 5 Days Off stond geprogrammeerd, vertelt hij dat deze nieuwe set-up hem het gevoel geeft meer een muzikant te zijn. ‘Optreden met een band geeft meer voldoening dan dj-en, dat is veel beperkter; je hebt natuurlijk je platen en ik gebruikte als dj ook keyboards, maar daar moet je het mee doen. Spelen met een band geeft veel meer ruimte om te jammen en spelenderwijs te musiceren.’

De Deen wil niet de eeuwige technoproducer en remixer van andermans nummers zijn. ‘Ik heb altijd meer gedaan dan alleen dance en in mijn hoofd zit zoveel meer muziek dan alleen techno.’ Dat bleek wel toen hij in oktober vorig jaar zijn album The Last Resort uitbracht, dat onmiskenbaar hetzelfde melancholische sfeertje van zijn eerdere releases herbergt, maar waar minder plaats is ingeruimd voor de kenmerkende donkere bass-drums waarmee hij voorgaande jaren de dansvloer veroverde.

Beats hebben plaats gemaakt voor rust en ruimte, slechts in een enkel nummer vliegt de Deen op zijn kenmerkende wijze uit de bocht. Zijn debuut luistert als een soundtrack, met dertien nummers vol gevoelige, subtiele melodieën, dromerige ambiances en stoffige beats, grooves en dubs met veel echo’s. ‘The Last Resort is geen makkelijke plaat’, bevestigt Trentemøller. ‘De aandacht van de luisteraar wordt hier constant op de proef gesteld.’

De producer beschouwt muziek maken als een grote egotrip en heeft niet geprobeerd expres anders te klinken met zijn album. ‘Ik bedenk van tevoren niet hoe mijn muziek moet klinken. Ik wil gewoon muziek maken die ik voel, dat is niet altijd even makkelijk want het is nooit hoe ik het wil hebben.’

Zelf ziet hij The Last Resort als een reactie op de vele grenzen die naar zijn idee aan dansvloermuziek zitten. De producer mixt zelf het liefst verschillende stijlen door elkaar en probeert zich te laten beïnvloeden door allerlei soorten muziek, van pop tot klassiek en jazz. ‘Ik werd er een beetje moe van als dj de hele tijd dezelfde soort muziek te moeten spelen. Daarom heb ik bewust een heel open album gemaakt, dat geeft me in de toekomst de ruimte om alle kanten op te gaan die ik wil.’

Met zijn album hoopt hij dat de last die hij ervaart van het dictaat de dansvloer te moeten pleasen minder wordt: ‘Als ik daar sta, verwachten ze toch technomuziek, dat wil ik doorbreken. Mijn dansvloernummers zijn slechts een deel van mijn muziek.’ Door de geijkte four-to-the-floor af te wisselen met luisternummers hoop hij op meer contact met zijn publiek. ‘Vaak vroeg ik me af, wanneer ik ’s nachts in een volle club stond te draaien met publiek aan de drugs, of zij wel echt naar de muziek luisterden.’ Trentemøller hoopt door de beat uit de club te mixen met de liedjescultuur uit de concertzaal de technofans mee te kunnen nemen naar ‘een ander muzikaal universum’.

Tijdens de wereldwijde tour van Trentemøller live in Concert zijn alleen nummers van The Last Resort te horen, waarvan speciaal voor dit project nieuwe live versies zijn gemaakt. ‘De nummers zullen dus niet helemaal hetzelfde zijn als op de plaat. Ik remix mezelf, zeg maar.’

Trentemøller live moet je volgens hem zien als een rockconcert met losse nummers; de tracks zullen niet tot één geheel gemixt worden zoals je in een club gewend bent. Omdat The Last Resort ook rustiger nummers bevat, zal zijn show niet het gebruikelijke dansvloerwerk opleveren en dat zal voor de fan die hem alleen van technoproducties kent even wennen zijn. Trentemøller beseft maar al te goed dat niet elke danceliefhebber het ontbreken van een constante four-to-the-floor zal aanspreken.

Toch kan het Lowlandspubliek straks in de Bravo een spetterend optreden verwachten. Al is daar een beetje geduld voor nodig: tijdens hun tweede optreden op het Britse festival Glastonbury (‘Tja, we zijn onze tour gelijk begonnen op de heel grote podia.’) waren de 15 duizend man publiek in het begin van de set ook verrast door het ontbreken van de beat. ‘Ze zullen even geduld moeten hebben: de set bouwt op en aan het eind van het optreden wordt de muziek een stuk steviger. En dan zien we gelukkig dat we ze in de loop van het concert meekrijgen.’ Afgaand op de enthousiaste reacties na de eerste optredens lijkt Trentemøller in zijn opzet te slagen. Tijdens het optreden op 5 Days Off ontpopte de band zich tot een frisse rockende popact die makkelijk in staat lijkt het publiek op grote festivals mee te krijgen. Zelf beschouwt hij zijn ‘kippenvel’-optreden op Roskilde als zijn beste optreden ooit. ‘Het publiek werd helemaal gek tijdens onze show.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden