Taxi Teheran: een haastige mix tussen echt en onecht

Alles in Taxi Teheran is clandestien gefilmd. Geen film waarin Panahi heel zijn meesterschap kan leggen. Toch levert de positie van de vervolgde cineast wrangkomische momenten op.

Jafar Panahi rijdt als taxichauffeur door Teheran. Beeld .

Voor zijn nieuwste speelfilm Taxi Teheran, die begin dit jaar in wereldpremière ging in Berlijn en waar Panahi zoals gebruikelijk ontbrak, besloot de filmer zich als taxichauffeur uit te geven. Hij filmt enkel vanuit de wagen, met acteurs en non-acteurs die in- en uitstappen. Van een illegale dvd-verkoper tot een echtpaar waarvan de hevig bloedende man zojuist is aangereden.

Panahi, die een beroepsverbod heeft en een gevangenisstraf boven het hoofd hangt, pikt ook een (echte) Iraanse mensenrechtenadvocate op die eveneens het risico loopt in de gevangenis te verdwijnen. Zijn positie levert wrangkomische momenten op. Ook wordt Panahi (en de kijker) getrakteerd op een lesje filmcensuur: zijn nichtje maakt als schoolopdracht een film en legt haar oom uit hoe je dat doet zónder gevangenisstraf te riskeren.

Alles in Taxi Teheran is clandestien gefilmd, in een haastige en rommelige mix tussen echt en onecht. Geen film waarin Panahi heel zijn meesterschap kan leggen. Wel een indrukwekkend werk van een cineast die met zijn rug tegen de muur staat.

Taxi Teheran. Documentaire. Regie: Jafar Panahi. Met: Jafar Panahi, Hana Saeidi. 82 min., in 25 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden