Tales is evenwichtig mozaïek van Iraanse maatschappij

De Iraanse ploeteraars komen makkelijk tot leven. Elk fragment heeft zijn eigen sfeer, toch blijft de film knap één geheel. Al met al is Tales een evenwichtig gecomponeerd, somber mozaïek van de Iraanse maatschappij.

Acht jaar lang weigerde de Iraanse cineast Rakhshan Bani-Etemad een speelfilm te maken, als protest tegen de strenge filmwetgeving in haar land. Tales vermomde ze aanvankelijk als een reeks kortfilms; die hebben in Iran geen officiële licentie nodig, speelfilms wél. Een aanpak die Bani-Etemad bijna een werkverbod opleverde, maar het huidige Iraanse regime stond haar toch toe de verhalen tot een geheel te smeden.

Zodoende werd Tales een estafetteloop door Teheran, verspringend van het ene personage naar het andere. De taxichauffeur (Mohammadreza Forootan) uit de beginscène geeft als het ware het stokje door aan zijn moeder Touba (Golab Adineh), die naar een overheidsbureau gaat om te klagen over haar achterstallige loon. De aldaar reeds uren wachtende man (Mehdi Hashemi) die Touba helpt bij het schrijven van een brief, heeft op zijn beurt het nodige te stellen met zijn verzekeringsmaatschappij.

En zo gaat het verder in Tales, waarmee Bani-Etemad en co-scenarist Farid Mostafavi op het Filmfestival van Venetië de prijs voor het beste scenario wonnen. Waar sommige personages terugkeren - een jonge cineast, maatschappelijk werkster Sara - verdwijnen andere uit beeld. Voor wie bekend is met Bani-Etemads oeuvre, blijkt die rondedans bovendien een hernieuwde kennismaking: veel figuren uit Tales (Ghesse-ha) doken op in haar eerdere films.

Maar ook als je die films niet gezien hebt, komen Bani-Etemads ploeteraars makkelijk tot leven. Schrijnend is de in één take gefilmde busrit die Touba met haar onderbetaalde collega's maakt, onderweg naar hun bazen. Het gediscussieer tussen Sara (Baran Kosari) en haar chauffeur (Peyman Moaadi uit A Separation) is dan weer bedrieglijk bits, en - voor hem - wanhopig romantisch. Mooi hoe elk fragment zijn eigen sfeer krijgt, terwijl Bani-Etemad en cameraman Koohyar Kalari ervoor zorgen dat de film een eenheid blijft.

Sommige personages zijn wat karikaturaal en andere na hun flitsoptreden snel vergeten. Maar al met al is Tales een evenwichtig gecomponeerd, somber mozaïek van de Iraanse maatschappij, waar alleen menselijk contact nog voor lichtpuntjes zorgt.

Tales Regie: Rakhshan Bani-Etemad Met: Golab Adineh, Baran Kosari, Mohammadreza Forootan, Mehdi Hashemi, e.a. 88 min., in 9 zalen.

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden