Taboussizé-Niger

Onweerstaanbare, hyperenergieke liedjes met Arabisch aandoende zanglijnen

Robert van Gijssel

In een jaar waarin we werden overspoeld door woestijndroge Toearegblues uit Mali en omstreken, van nogal wisselende kwaliteit, is het album van de Nigerese band Mamar Kassey een verademing, op de valreep. De groep muzikanten (en dansers) rond fluitist en zanger Yacouba Moumouni maakt etnische Afrikaanse pop waarin soms de mystieke bluesgitaren van Ali Farka Touré doorklinken, maar die vooral wordt gedragen door het driftige spel op de antieke eensnarige harp, en door eigenwijze en vernuftige jazz.

Onweerstaanbare, hyperenergieke liedjes komen voorbij op Taboussizé-Niger, zoals het lekker tetterende, gelijknamige openingsnummer, waarin Moumouni zijn vocale kwaliteiten maar even tentoonspreidt. Een krachtstem, die lenig heen en weer schiet tussen de registers, in Arabisch aandoende zanglijnen. Spiritueel bevlogen en diep treurig stemmend is het klaaglied Mali, over het getroebleerde buurland, waarin Moumouni ten einde raad maar contact probeert te leggen met het hogere, middels zijn door merg en been gaande en dus wel heel rauw aangeblazen herdersfluit.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden