Taaie concertmuziek van de alle plezier uitbannende soort

Big Band van David Kweksilber

Want wat we vooral te horen kregen van dit 26-koppige ensemble, voor een groot deel uit klassieke musici bestaand, was eigentijdse concertmuziek en nog van de taaie, alle plezier uitbannende soort. Ondanks de aanwezigheid van goede jazzmusici als trombonist Wolter Wierbos en saxofonist Jasper Blom, waren de echt individualistische solo’s schaars, en swingende passages ver te zoeken – daar waren de percussionisten ook veel te stram voor.

Het ideaal werd nog het dichtst benaderd door het openingsstuk, Contrasts for Big Band van Loek Dikker, een dissonante kijk op de klankwereld van Duke Ellington. Blom en Peter van Bergen mochten hun contrasterende stijl op tenorsax demonstreren, al was het vreemd dat daarvoor het hele orkest werd stilgelegd, zodat de term ‘los zand’ zich opdrong.

Strawinsky’s Ebony Concerto is een vroege poging om jazz en klassiek te mengen: een aardig stuk, dat echter veel te rommelig werd uitgevoerd. Een euvel dat geregeld opdook, en wellicht duidt op al te grote ambities.

Het dieptepunt werd bereikt met Du Roi van Cornelis de Bondt, een compositie met lang aangehouden dreunende tonen afgewisseld met atonaal gekwetter, uiterst saai, en doordat hij twee weken leek te duren een ware marteling. Zelfs de hamerende omspelingen van pianist Guus Janssen konden de zaak niet redden.

Vanaf september speelt de band elke maand in het Bimhuis; hopelijk is er dan diep nagedacht over het concept.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden