't Kleine leven van een duivenmelker

Op een dag valt een dode duif aan de voeten van het jongetje Lode Bast, hoofdpersoon in de roman Hemelval van Arjan Visser....

Veel gebeurt er daarna nog niet, maar het leven wordt voor Lode aanzienlijk aangenamer. Hij was bang voor zijn vader, van wie altijd een onderhuidse dreiging uitging en die als levensvisie had: 'Wat stuk is kun je maar beter weggooien'.

Het is een motto dat Lode levenslang zal achtervolgen. Lodes moeder richt al haar liefde na de dood van haar man op haar enige zoon, die ze met alle mogelijke attenties onder haar vleugels probeert te houden.

Op school is Lode een buitenbeentje. Hij wordt gemeden, totdat hij, dankzij de ring van de duif die dood voor hem neerviel, wordt opgenomen in de kring van duivenmelkers. Hij gaat duiven houden in de schuur waarin zijn vader zich van het leven beroofde en wordt lid van duivenmelkersvereniging Tot Weerziens. De duiven zullen de liefde van zijn leven zijn.

Na zijn debuut De laatste dagen schreef Arjan Visser met Hemelval opnieuw een precies geconstrueerde roman over een heel kleine wereld. Lode gaat werken bij verzekeringskantoor Staal, trouwt met caissière Geesje van de supermarkt waar hij zijn boodschappen doet, en maakt ten slotte een busreis naar Lourdes.

Het is niet veel. Het is voor Lode meer dan genoeg. Voor Geesje niet. Zij wil meer, en zal dat ook krijgen.

Lode is na de dood van zijn moeder overgeleverd aan de eenzaamheid in de Tomatenstraat, de treiterige types op zijn werk en de mannen van de duivenvereniging. De busreis naar Lourdes wint Lode met een van zijn kampioensduiven, en net als zijn prijsduif wil hij niet weg. Hij wil alleen maar terug.

Thuis vliegt zijn vrouw Geesje tegen de muren op. In haar radeloze onrust valt ze in de armen van ex-draglinebestuurder en medium Adri Zilversmid, een 'echte man' met een brede borst en stekeltjeshaar. Adri is een heel ander type dan haar duivenmelker die in Lourdes zit te verlangen naar huis. Je houdt je hart vast over wat er van Geesje zal worden in het gezelschap van die gewelddadige fantast aan wie ze zich heeft uitgeleverd.

Met tergende nauwkeurigheid worden levens beschreven van een jongen en een meisje die om verschillende redenen met elkaar trouwen en daarna van elkaar verwijderd raken. Het is een en al treurigheid. De mensen komen en gaan als duiven, en gelukkig zijn ze niet. Als het goed gaat, eten ze chips op de skaileren bank, als het minder wordt, mondt het ongenoegen uit in 'alledaags' geweld.

Arjan Visser heeft een minimale wereld heel dicht op de huid beschreven, zij het in een niet altijd even vloeiende stijl. De wereld van Hemelval is benauwend. De lezer snakt naar ontsnapping.

Clara Strijbosch

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden