Sylvia Witteman overweegt een sprong naar de provincie

Ik woon in Amsterdam, waar het steeds voller wordt, op een bovenhuis dat, dankzij de onbegrijpelijke populariteit van de hoofdstad, inmiddels een aardige som gelds waard is. Verlangend kijk ik telkens op Funda welke kostelijke landgoederen ik zou kunnen aanschaffen, mocht ik de sprong naar de provincie wagen. Zo’n mooie oude herenboerderij in Friesland, Drenthe, Overijssel... Nooit meer kniezen op mijn kille balkonnetje, pal noord, maar vruchten uit eigen tuin eten in mijn gigantische, rustieke boerenkeuken, en tevreden staren naar een braaf varken dat smakkend klokhuizen staat te kauwen in het strijklicht van de avondzon.

‘Vergeet het maar. Jij gaat je eigen de pleurispokken vervelen op het platteland’, zei het Mokumse duiveltje op mijn schouder. Zou hij gelijk hebben? Even later schafte ik bij de supermarkt een exemplaar van het maandblad Landleven aan, ondertiteld ‘Inspiratie voor buitenwonen & buitenleven’. Nu moest ik er het fijne van weten óók.

De editorial van de hoofdredacteur (afgebeeld in een moskleurige vrijetijdsparka) was veelbelovend: hij dacht dat er een inbreker in huis was, maar het bleek een kauwtje, ‘dat rondvloog tussen de geweien aan de muren en de kroonluchter aan het plafond’. Ik las het met stijgende afgunst. Daarna stuitte ik, onder de kop ‘Oma’s pleziertje’, op een recept voor boerenjongens en advocaat. ‘Lekker om zo op te peuzelen in kleine glaasjes, maar ook fijn door vla of pudding.’ Ook was er sprake van een met schattige beestjes bedrukt schort, ‘decoratieve muurstickers’ met de uitgestreken tronie van Nijntje en een interview met vijf jonge tuinmeubelmakers die Jan, Gerard, Herman, Piet en Jacob heten, zodat ik al heerlijk aan het wegdromen was toen ik opschrok van de rubriek ‘Te hooi en te gras’ waar een ‘handzame houtklover’ stond afgebeeld naast een ‘koperen rugspuit, ideaal voor onder andere het bevochtigen van zaailingen’ en het boekje Eisignalen – Praktijkgids voor een optimale eikwaliteit.

Mocht ik nog twijfelen aan de harde kanten van het landleven dan volgde er, ter extra ontgoocheling, een verhandeling over het ontwormen van paarden, tips voor het vervoeren van geiten (‘blijf rustig en begin desgewenst met twee personen en twee touwen’) en ook het bezit van een schaap blijkt geen sinecure: ‘controleer direct na de geboorte van de lammeren of de uier van de betreffende ooi goed melk geeft.’ Hóé dat moest, stond er niet bij. Nee, aan een geit, schaap of paard zou ik niet beginnen, besloot ik.

Verderop beklaagt ‘Ria Mars uit Wormer’ zich erover dat haar pauwstaartjes vaak op onbevruchte eieren zitten. ‘Hoe kan ik dat verbeteren?’ Daarna een aanbieding van het pakket ‘Vergeten groenten oogsten en opeten’ (ja, dat laatste moet ook gebeuren, al zijn de meeste van die groenten niet ten onrechte vergeten) met een foto van een paar pipse stronken ernaast. Een advertentiekatern: ‘Te koop aangeboden: grammofoonmeubel met bijbehorend naaldendoosje en 20 oude speelplaten van o.a. Willy Derby.’

De column van een dierenarts over de gevaren van verkeerd toegediend vlooienmiddel bij honden begint als volgt: ‘Na een lange werkdag zit ik samen met Anouk, mijn echtgenote, de dag te evalueren. Met een kopje koffie voor onze neus nemen we ook de rest van de week even door.’ Twee pagina’s verderop de column ‘Koken met Klaske’ (‘In mijn keuken gebeurde iets heel onverwachts: de vaatwasser ging stuk’) met als klap op de vuurpijl het relaas van voormalig ‘stadsmeisje Angela’: ‘Vorig jaar besloot ik dat mijn kip wel een nestje eitjes mocht uitbroeden.’

Ik aarzel nog steeds. Maar een overstap naar het platteland leidt in elk geval niet tot een writer’s block, en dat is alvast een hele geruststelling. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.