Recensie Superfly

Superfly voelt als een videoclip in overdrive (twee sterren)

Trevor Jackson in ‘Superfly’. Beeld Film beeld

Interessant idee om in deze tijd remakes te maken van blaxploitation-films, die in de jaren zeventig bedoeld waren om het zwarte publiek te bedienen dat door Hollywood werd genegeerd. Superfly (1972), een film over een hustler die nog een keer een laatste grote cokedeal wil opzetten, is een klassieker: stijlvol, goed fout en met een politieke ondertoon voor de goede verstaander.

Daar mikt Director X (regisseur van clips van o.a. Rihanna, Jay Z, Drake) ook op. Bontjassen, sigaren, gangsters in wit, strippers, geld ‘laten regenen’, vette soundtrack – zijn debuutfilm voelt regelmatig als een videoclip in overdrive. Sommige voice-overs zijn tenenkrommend quasi diepzinnig; de slechteriken zijn cartoonesk slecht. Wie wil, ziet een snufje ‘black lives matter’. Maar hoe Superfly ook zijn best doet: het neemt zichzelf te serieus om lekker campy te zijn, en andersom. 

Actie

Superfly (2*)
Regie Director X.
In 24 zalen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.