Review

Suggestiviteit werkt na 45 jaar nog steeds

'God helpe Bobby en Helen: ze zijn verliefd in Needle Park.' Waarschijnlijk snapten destijds vooral New Yorkers de slagzin van The Panic in Needle Park, die doelde op het van junkies vergeven gebied rond Sherman Square.

The Panic in Needle Park.

Een verdomhoek van New York, en geen plek om verliefd te worden. Toch is dat wat Bobby (Al Pacino in zijn tweede filmrol) en Helen (Kitty Winn) overkomt, en niet zo'n beetje ook. Prachtig is de scène waarin hij toekijkt terwijl zij in zijn bed ligt te slapen; hij rookt er een sigaretje bij, en de volle asbak aan het voeteneind suggereert dat hij al een hele tijd zo zit. Meer heeft zijn liefde voor haar op dat moment niet nodig.

Maar ja, de drugs. Bobby dealt in heroïne en is verslaafd, al zegt hij van niet. Het is een kwestie van tijd voordat ook Helen de spuit zal pakken, al is het maar om dichter bij Bobby te zijn. Een beweegreden die regisseur Jerry Schatzberg niet expliciet maakt, maar door het vaak knappe spel van Winn - grote ogen, wankele blik - duidelijk overkomt. Die suggestiviteit en de eerder observerende dan nadrukkelijke regie blijken na 45 jaar de sterkste punten van The Panic in Needle Park.

De film werd digitaal gerestaureerd en verscheen in Frankrijk piekfijn op blu-ray en dvd, inclusief een boekwerk met (Franstalige) essays en interviews, foto's en fragmenten uit het script.

Niet alles aan is fris gebleven: soms ligt zowel het spel als het verhaal er naar huidige maatstaven dik bovenop. Lastig te verteren is bijvoorbeeld de symboliek van Helens hondje, dat overboord springt van het veer terwijl zij en Bobby trippen op het toilet. Maar het blijft voorstelbaar dat Francis Ford Coppola na het zien van de film wist wie Michael Corleone moest gaan spelen in zijn The Godfather (1972). Pacino, rondlopend in een te groot jack en improviserend, maakt van Bobby een ontvlambaar mengsel van charme, drift en branie. En dan te bedenken, zoals Schatzberg vertelt in een van de extra's, dat studio Fox hem eigenlijk te oud vond voor de rol.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden