Review

Suburbicon is een oubollige film-noirparodie vol flauwiteiten

George Clooney wil graag iets zeggen over racisme, maar neemt zijn verhaal en personages niet serieus. Suburbicon is een oubollige film-noirparodie met acteurs die hun typetjes niet overstijgen.

De acteurs kunnen hun typetjes niet overstijgen.

Suburbicon, de zesde film van George Clooney als regisseur, opent met een satirische ansichtkaartintroductie van zo'n aangeharkte Amerikaanse jarenvijftigbuitenwijk. Een reclamestem, bedoeld om nieuwe bewoners te lokken, tettert opgewekt over de 'smeltkroes van diversiteit' die zich hier inmiddels heeft gemanifesteerd. De geboetseerde beelden tonen blije gezinnetjes, afkomstig uit alle delen van het land, in hun gloednieuwe droomverblijf.

Suburbicon (**), komisch drama.
Regie: George Clooney
Met: Matt Damon, Julianne Moore, Oscar Isaac, Glenn Fleshler, Alex Hassell, Marah Fairclough, Megan Ferguson
105 min., in 53 zalen.

Sukkelig complot

Dat het enkel roomblanke families betreft, wordt door Clooney gepresenteerd als grap. Hij weet dat zijn publiek weet dat deze buitenwijken slechts façades zijn. Achter het uiterlijk vertoon schuilen depressie, racisme, onderdrukte lusten of erger - kijk daarvoor nog eens naar klassieke films als Blue Velvet of American Beauty. Als in Suburbicon het eerste zwarte gezin zich in de wijk vestigt, kijken al die zogenaamd perfecte buitenwijkbewoners hoofdschuddend toe. Met hun dommige uitstraling zeggen ze: daar gaat onze buurt.

De proloog zet de toon voor het verdere verloop van de film. Die gaat over de sukkelige burgerman Gardner Lodge, gespeeld door Matt Damon in passend aangedikte modus, die een weinig fijnzinnig complot verzint om zijn vrouw (Julianne Moore) te laten vermoorden door twee boertige criminelen, waarna haar tweelingzus (ook Moore) bij hem zal intrekken én de verzekering kan worden opgelicht. Richting het eind van de film fietst Damon met bebloed overhemd op een kinderfietsje door de buurt. Kortom: met dit complot gaat het uiteraard volledig mis. De plotlijn werd in de jaren negentig door Joel en Ethan Coen geschreven, maar de broers realiseerden zich vermoedelijk dat ze met een verfilming hun eigen magnifieke Fargo te veel zouden herhalen.

Flauwiteiten

Clooney stofte het wat platte buitenwijkcomplot af en vulde Suburbicon aan met raciaal sentiment: het nieuwe zwarte gezin wordt gaandeweg met steeds zwaardere middelen uit de buurt gepest. Clooney wil graag iets zeggen over hoe het Amerika van toen doorwerkt in het heden, zoals hij dat ook deed met zijn stijlvolle communistenjachtfilm Good Night, and Good Luck, maar hij lijkt niet van plan zijn verhaal en personages al te serieus te nemen. Dat wringt, omdat hij er wel toe in staat is, maar er bewust voor kiest om het niet te doen. Ook zijn vorige film, de oorlogssatire The Monuments Men, was zo'n aaneenschakeling van flauwiteiten.

Een oubollige film-noirparodie met acteurs die hun typetjes niet overstijgen kan weinig zinnigs melden over racisme in de jaren vijftig. Sterker nog, de nonchalante houding van de film doet wellicht meer kwaad dan goed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden