Stuwende drummer Idris Muhammad inspireerde menig artiest

Leo Morris uit New Orleans bekeerde zich tot de islam en werd Idris Muhammad, de stuwende funky drummer (Blueberry Hill) die menig artiest inspireerde.

Amerikaanse jazz drummer Idris Muhammad.Beeld Mosaic Images/CORBIS

Het is bijna onmogelijk een hiphopartiest te vinden die de unieke groove van Idris Muhammad niet heeft gesampled. Beastie Boys, 2Pac, Fatboy Slim, Eminem, EPMD, NAS, Dr. Dre, A Tribe Called Quest en talloze anderen hebben zijn opnamen gebruikt als fundament voor hun muziek. Afgelopen dinsdag is een van de invloedrijkste, gulste en meest onbevangen drummers op 74-jarige leeftijd overleden in zijn geboorteplaats New Orleans. Muhammad was een paar jaar geleden naar de stad teruggekeerd om van zijn rust te genieten.

Dat op zijn werk een hele muziekstroming werd gebouwd zonder dat hij er financieel veel van terugzag: Muhammad vond het prima. De als Leo Morris geboren en, zoals meer jazzmusici in de jaren zestig, tot de islam bekeerde drummer zag zichzelf als een doorgeefluik: hij kon toevallig waanzinnig drummen en het was fijn als anderen daar iets aan hadden.

Pornofunk
Muhammads carrière was veelomvattend, hij werkte mee op honderden platen in uiteenlopende muzikale settings, van pornofunk en disco tot bop en freejazz.

Hoewel hij zelf enkele door liefhebbers felbegeerde lp's uitbracht met gelikte seventiesfunkjazz, was Muhammad vooral de man die anderen tot hun recht liet komen. Zijn ongelooflijke drive, waarbij elke tel een forse duw meekrijgt, haalde het beste naar boven bij veel musici. Op zijn 16de speelde hij de monsterhit Blueberry Hill van Fats Domino in. Toen hij soulster Sam Cooke in een restaurant zag zitten, deed hij met succes auditie door met zijn handen op tafel te trommelen.

New Orleans' brass
De basis voor Muhammads spel werd gelegd in New Orleans, waar hij opgroeide in een gezin vol drummende broers. Het was de gewoonte dat bands thuis repeteerden en vervolgens, al spelend, naar de club liepen waar ze zouden optreden. De kleine Leo rende het liefst mee onder de grote trom.

Toen Muhammad in de jazzscene van New York belandde, gaf hij met zijn funkende en tegelijk swingende second line groove vorm aan een nieuwe ontwikkeling: de souljazz. Twee weken nadat hij altsaxofonist Lou Donaldson had ontmoet, namen ze de onderkoelde klassieker Alligator Bogaloo (sic) op voor het label Blue Note. Het was het begin van een bloeiend decennium, waarin Muhammad al die platen maakte die inmiddels zo gretig zijn gesampled, met ondere anderen Gene Ammons, Stanley Turrentine en Grant Green.

Hair
Muhammad bleef productief en succesvol, eerst met zowel psychedelische als commerciële fusion, later steeds meer als begeesterd freejazzdrummer. Een mijlpaal is Muhammads aanjagende rol in de musical Hair, waar hij vierenhalf jaar in speelde. Onder zijn vaste vervangers waren de nu beroemde collega's Bernard Purdie en Billy Cobham. Zij wisten met moeite zijn bijzondere stijl te evenaren en gebruikten die als bron voor hun eigen spel.

De Nederlandse altsaxofonist Benjamin Herman maakte in 1999 de souljazzplaat Get In met Idris Muhammad. Eigenlijk speelde hij die muziek niet meer, zei de drummer, maar vooruit. Het afgelopen decennium was Muhammad geregeld live te zien, zoals met saxofonist Pharoah Sanders en met pianist Ahmad Jamal. Met witte baret, rode zonnebril en een intense grijns tussen zijn baardje, immer hartverwarmend stuwend.

Idris Muhammad.Beeld Mosaic Images/CORBIS
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden