STRUIKELEN OVER BEROEMDHEDEN

De hoogte- en dieptepunten uit de filmgeschiedenis zijn in Los Angeles vooral voelbaar op de begraafplaatsen. Op bezoek bij Rudolph Valentino en Marilyn Monroe....

Lichte paniek. Waar is Walter Matthau? De vorige keer dat de twee toeristes hem kwamen opzoeken, zo’n vier jaar geleden, lag de acteur die een Oscar won voor zijn bijrol in The Fortune Cookie echt ergens anders. Toch? Twijfel. ‘Hij is niet bepaald in staat om weg te lopen’, moppert de een.

Wie in Los Angeles in rust de filmgeschiedenis wil proeven, moet op de begraafplaatsen zijn. De stad is vooral gericht op de toekomst: veel oude bioscopen in het centrum zijn vervallen; tours door de filmstudio’s richten zich vooral op de jongste filmhistorie. Op de Hollywood Walk of Fame lopen de massa’s toeristen Matthau’s ster voorbij, op zoek naar die van Tom Hanks of Johnny Depp. Terugblikken gaat niet veel verder dan op de foto met een man in een oud Spiderman-pak.

Maar hier, op de gronden van Westwood Memorial Park, maken de twee Amerikaanse fans nog een extra rondje voor de acteur, die in 2000 overleed. Een paar stappen verder vinden ze hem alsnog. ‘Natuurlijk. Zijn vrouw [de actrice Carol Marcus, red.] is erbij gekomen. Misschien is hij daarom verplaatst.’

Van de veertien begraafplaatsen in Los Angeles heeft het piepkleine Westwood Memorial Park de meeste filmsterren per vierkante meter. Ingeklemd tussen de torenflats en met het doorgaande verkeer ruisend op de achtergrond, kun je in deze oase letterlijk over de graven van beroemdheden struikelen: vaak zijn het niet meer dan kleine plaatjes op een keurig gemaaid gazon. Natalie Wood ligt er, net als Sidney Sheldon, schrijver Truman Capote, regisseurs John Cassavetes en Billy Wilder en actrice Dominique Dunne (Dana in Poltergeist) die op 22-jarige leeftijd door haar ex werd gewurgd in haar eigen tuin.

Maar iedere toerist kijkt in elk geval even naar de kleine, onopvallende crypte van Marilyn Monroe. Verse bloemen staan er elke dag. Monroe’s komst toverde de toen nog onbekende begraafplaats om tot een hippe laatste bestemming voor de sterren. Onder wie Playboy-baas Hugh Hefner, die zijn plek naast haar vast heeft gereserveerd. Hij was degene die haar op het eerste nummer van Playboy op de cover zette en daarmee beider carrières lanceerde.

De directie van Westwood lijkt het leuk te vinden, alle aandacht. Brieven aan Monroe schijnen zelfs beantwoord te worden – mits een retouradres wordt meegestuurd. Het enige nadeel is misschien het schoonmaken van al die lipstick. Marilyn-fans drukken graag hun lippen even tegen haar graf. Of dat van Hefner.

Niet alle begraafplaatsen in Los Angeles zitten te wachten op sterrenspotters, integendeel. Wie in het kitscherige Forest Lawn Memorial Park in Glendale het graf van Walt Disney en Clark Gable wil vinden, kan de via internet uitgeprinte plattegrondjes beter verborgen houden. Medewerkers helpen ook niet, waardoor de hele onderneming in het uitgestrekte gebied bijkans onmogelijk wordt.

Hollywoods oudste kerkhof, Hollywood Forever, pakt het heel anders aan. In het bloemenwinkeltje bij de entree worden kaarten met de laatste rustplaatsen van de sterren verkocht à vijf dollar. Hoewel de begraafplaats pal naast de Paramountstudio’s ligt en je bijna vanuit elke hoek de wereldberoemde Hollywood-letters kunt zien, is het een andere wereld vergeleken met de luidruchtige chaos van L.A. Regisseur Cecil B. DeMille ligt in de Garden of Legends, naast zijn vrouw, in de schaduw van een dikke boom. De eerste zwarte Oscarwinnares, Hattie McDaniel, heeft er slechts een gedenkplaatje; toen ze in 1952 overleed had de begraafplaats nog een ‘whites only’-beleid. Actrice Marion Davis heeft er een groot mausoleum. Het is een van de plekken waar de goede verstaander op een sterk staaltje Hollywood-achterklap stuit. Waarom is de openlijke maîtresse van William Randolph Hearst – de krantenmagnaat op wiens leven Citizen Kane is gebaseerd – begraven met acteur Arthur Lake? Omdat deze getrouwd was met Patricia Van Cleve, officieel Davis’ nichtje, officieus het buitenechtelijke kind met Hearst. Tenminste, die roddel – op haar sterfbed bevestigd door Van Cleve zelf – is, zeker gezien Lake bij Davis in het graf ligt, moeilijk te ontkennen.

Iets verder schijnt het te spoken bij het graf van Victoria Rappe, een jong filmsterretje dat vooral bekend werd door haar dood in 1921. Ze zou tijdens een wild Hollywood-feest een gescheurde blaas hebben opgelopen tijdens een verkrachting door de dikke komiek Roscoe Arbuckle. Hij werd door de rechter nooit veroordeeld, wel door de toen net opgekomen tabloids: het vernietigde zijn carrière. Het was de periode dat de droomfabriek ernstig te lijden had onder schandaaltjes. De moord op regisseur William Desmond Taylor – die hier in het Cathedral Mausoleum ligt – in dezelfde periode is nooit opgelost.

Dit Mausoleum is ook het domein van Hollywoods bekendste onbekende: een mysterieuze vrouw in het zwart die sinds 1926 twee rozen op het graf van Rudolph Valentino legt op diens sterfdag. Inmiddels is Valentino vermoedelijk al toe aan zijn derde ‘Lady in Black’ en is zij nog steeds een van de vele trouwe bewonderaars: dagelijks zijn er nieuwe bloemen bij zijn crypte en herdenkteken te vinden.

Wie zo over de keurig aangeharkte gronden loopt, kan zich maar moeilijk voorstellen hoe slecht de begraafplaats er tien jaar geleden bij lag. Tanende populariteit onder de sterren, een slechte directeur die alleen zelf leek te profiteren van de inkomsten en de aardbeving in 1994 hadden een rommeltje van de plek gemaakt. Voor een schijntje kocht de 28-jarige zoon van een begrafenisondernemer, Tyler Cassity, de grond in 1998 en hij wist de begraafplaats in een paar maanden te restaureren. Zijn bedrijf zorgde ervoor dat Hollywood Forever zelfs weer sterren trekt: Johnny Ramone kreeg er recent nog een cenotaaf.

Daarmee hebben ze niet alleen een stuk Hollywood-historie in oude glorie hersteld, maar het letterlijk nieuw leven ingeblazen. De serene begraafplaats figureert nu zelf in films en de serie Six Feet Under. In de zomer zijn er gratis openluchtvoorstellingen van klassiekers als Taxi Driver, Vertigo en Harold and Maude. Van volslagen onbekenden op de begraafplaats zijn biografische filmpjes te bekijken, maar wie meer wil weten over de sterren, moet dat zelf maar opzoeken. Zo blijft het vooral een plek voor liefhebbers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden