Stronger nuanceert onze blik op verheerlijken van helden

Stronger is een prettig weerbarstige film, op alle mogelijke manieren. Jammer genoeg wordt er in het laatste halfuur toch naar een happy end toegewerkt.

Still uit de film Stronger Beeld
Still uit de film StrongerBeeld

Normaal gesproken is Jeff niet makkelijk in beweging te krijgen. Hij is te laat, komt niet, heeft geen zin, doet geen moeite. Maar als zijn knipperlicht-ex Erin voor een goed doel de marathon van Boston loopt, besluit hij opeens wél te komen. Hij knutselt een aanmoedigingsbord in elkaar en daar staat hij dan, precies op tijd, bij de finish. Toevallig net naast een man die een rugzak achterlaat die is gevuld met een snelkookpan, buskruit, spijkers, kogels en metaalscherven.

Stronger is gebaseerd op de memoires van Jeff Bauman, de man die bij de aanslag bij de marathon in Boston in 2013 beide benen verloor en wiens foto wereldwijd de voorpagina's haalde. De film laat zien hoe hij zijn leven daarna weer oppakt en hoe hij een symbool werd voor de veerkracht van Boston (slogan: 'Boston Strong').

Stronger
Regie: David Gordon Green
Met: Jake Gyllenhaal, Tatiana Maslany, Miranda Richardson
118 min., in 47 zalen.

Toch is dit niet een zoetsappige verhaal over een man die fysieke obstakels overwint en een beter mens wordt na een dramatische gebeurtenis. Jeff, indrukwekkend gespeeld door Jake Gyllenhaal, heeft zichtbaar gruwelijke pijn. Jeff klapt keihard van de wc als hij gepoept heeft en niet bij het wc-papier kan. Jeff zuipt. Jeff gelooft eigenlijk niet in dat hele gedoe van 'Boston Strong': kijk maar naar de weifelende manier waarop hij zijn duimen in de lucht steekt als mensen hem weer eens prijzen omdat hij 'de terroristen niet heeft laten winnen'. Hij, een held? Alleen maar omdat hij daar toevallig stond en nu geen benen meer heeft?

Een prettig weerbarstige film hebben scenarist John Pollono en regisseur David Gordon Green van Stronger gemaakt, op alle mogelijke manieren. De relatie tussen Erin en Jeff is gecompliceerd. Jeffs familie is bijna onuitstaanbaar: zijn moeder zuipt te veel, haar zus bemoeit zich met alles en iedereen schreeuwt tegen elkaar als de emoties hoog oplopen. Green maakt deze omgeving nog eens extra benauwend door de camera steeds op het gepijnigde gezicht van Gyllenhaal te houden, terwijl over zijn hoofd heen geruzied wordt en hij geen kant op kan.

Stronger is nog interessanter wanneer de film het portret overstijgt. Het is ook een genuanceerde blik op onze neiging mensen tot symbolen of helden te bombarderen. Op ons gezamenlijke verlangen naar een kloppend verhaal, zeker in moeilijke tijden. Op onze hunkering naar een eenduidig happy end, of de hoofdrolspelers daar nu in geloven of niet.

Jammer genoeg is dit laatste precies wat Stronger uiteindelijk wel biedt. Het laatste half uur zijn ze er ineens toch, de Veelbetekenende Momenten en de Alles Overwinnende Liefde. Het voelt als makkelijke manipulatie en het haalt de angel uit de boodschap dat het echte leven zich niet naar sprookjes plooit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden