Stripbiografie laat een Nick Cave 'multiversum' zien

Nick Caves muziek vormt een 'multiversum' waarvan alle gezichten langskomen in deze verstripte biografie. Wel zo handig: achter in het boek staat een afspeellijst met Cave's nummers die in de strip worden aangehaald.

Beeld Reinhard Kleist

Voor de jongens en meisjes van Down Under is popstad Londen heel ver weg. Nick Cave, geboren in 1957 in Warracknabeal, Australië (2.745 inwoners), begon met zijn schoolvrienden een bandje, The Boys Next Door. Ze wilden klinken als Roxy Music en David Bowie en hoopten een zogeheten cult following op te bouwen, want Cave had gelezen dat het in Londen ook altijd zo ging. Maar in Warracknabeal waren gewoon niet genoeg tieners. Dus trok Nick Cave met zijn inmiddels tot The Birthday Party omgedoopte band in 1980 zelf maar naar het hoofdkwartier van de Britse pop. Tussen het geweld van al die andere bands duurde het nog geruime tijd voordat hij er voet aan de grond kreeg. De volgende stop werd Berlijn, waar hij Nick Cave & The Bad Seeds vormde.

Deze odyssee staat beschreven in de zojuist verschenen biografische graphic novel Nick Cave - Mercy On Me van de Duitse tekenaar en scenarist Reinhard Kleist. Wel een goed onderwerp voor een strip natuurlijk, Nick Cave. Zoals iedere kunstenaar van enige importantie houdt hij er meerdere identiteiten op na. Je hebt de privé-Nick Cave, en uiteraard zijn publieke personae, zijn mysterieuze imago voor de bühne. Tel erbij op dat hij zijn vaak duistere liedjes volstopt met oudtestamentische symboliek en de demonen die hem plagen. En altijd ook duiken bluesman Robert Johnson, Johnny Cash en Elvis Presley weer op.

Nick Cave - Mercy on Me
Strip
Door Reinhart Kleist
Scratch Books, Amsterdam
Vertaald door Joost Pollmann
327 pagina's
€24,90

Nick Cave, Mercy on MeBeeld Reinhard Kleist

Die liedjes zijn allemaal afsplitsingen van hemzelf, heeft hij vaak uitgelegd. Bij elkaar gevoegd vormen ze een soort Nick Cave multiversum, en die duizend gezichten komen allemaal aan bod in deze strip. Hij spreekt met de personages uit zijn werk. We zien hem optreden, tobben, tikken aan een roman, worstelen met verslavingen, terwijl zijn levensverhaal er als een rode draad doorheen loopt. Wel zo handig: achter in het boek staat een afspeellijst met de nummers die in de strip worden aangehaald.

De tekenstijl, en dat zal Cave-kenners niet verbazen, bestaat uit een soort grofkorrelig zwart-wit dat doet denken aan de foto's van Anton Corbijn. Scherpe halen, lange schaduwen. De illustraties doen denken aan doom en no future!, de bewegingen uit de jaren tachtig waarin ook Cave zich bevond.

Met 327 pagina's is de Nederlandse editie een kloek boek, dat zich toch eerst en vooral tot de fans van deze cultheld lijkt te richten. Van veel duiding of context is geen sprake, je moet goed op de hoogte zijn van 's mans oeuvre. Maar oké, dat kan, dat is een keuze. Alle overige muziekliefhebbers moeten dit boek dan maar lezen als het Nick Cave-instapmodel, en dat loont ook.

De enige van de rock-reuzen die nooit is ingekakt

Het oeuvre van Nick Cave in zeven sleutelnummers.

Opvallender is dat Kleist zijn onderwerp dermate serieus neemt, dat de humor er enigszins bij inschiet - toch ook een kenmerk van Cave's vaak zo eloquente teksten. Want er zijn maar weinig artiesten die een liedje schrijven over het elementaire higgsbosondeeltje uit de fysica (Higgs Boson Blues). De humor in dit boek beperkt zich eigenlijk tot wat gemopper in zijn eerste bandje.

'Waarom moet Nick altijd zingen? Hij kan er niks van!'

Omdat hij geen instrument bespeelt, luidt het antwoord, maar wel de band heeft bedacht. Met de inmiddels 60-jarige Nick Cave zou het als multi-instrumentalist en charismatisch performer meer dan goed komen, zoals deze biografische graphic novel ons nog eens toont. Daar zal heel Warracknabeal van hebben opgekeken.

Beeld Reinhard Kleist
Beeld Reinhard Kleist
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden