‘Stratemaker Op Zee’ is ode aan verboden helden

De Parade..

utrecht Helden heet het muzikale voordrachtprogramma dat muzikant en filmmaker Leon Giesen op de Parade in Utrecht speelt met popjournalist en VPRO-presentator Leon Verdonschot. Maar heldhaftig is de presentatie helemaal niet. Integendeel. De mannen, beiden kalend, beiden hun ruige periode achter zich, koesteren bewust het fenomeen van antiheld. Verdonschot verhaalt in Iedereen zijn eigen Lourdes over zijn onmannelijke adoratie van ‘mietje’ Rick Springfield – ooit zanger, nu damessoapidool – en Giesen brengt met handmatig geschoten filmpjes en zachte akkoorden de Grote Ongrijpbare Rockwereld terug tot kleine gevoelens als heimwee en huiselijkheid. Hun presentatie is wel erg terughoudend, maar amuseren kunnen ze.

Ook over een antiheld, maar dan in stripversie, gaat Donald Duck & de Gelukzoekers, de speciale Paradevoorstelling van Suver Nuver & Boogaerdt/VanderSchoot. Peer van den Berg speelt met hoogvervormde stem en laaghangende billen de verwarde eend, ongelukkig in de liefde. Zestig verhuisdozen geven aanleiding tot een precies spelletje van verstoppen, verkleden, verrassen en verhuizen. Dette Glashouwer, Bianca van der Schoot en Susan Boogaerdt stappen van de ene vrouwenrol in de andere (bruiden, stoeipoezen, motormuizen) en mimen zich een slag in de rondte om alle cartoongeluiden op band van bijpassende bewegingen te voorzien. Toch is dit ‘vederlichte cartoondrama’ wel erg luchtig – net zo leeg als de dozen blijken te zijn. Een strip namimen heeft meer body nodig dan dit snel in- en uitgepakte verhaaltje. De optelsom van Suver Nuver én het duo Boogaerdt/VanderSchoot was op voorhand nog zo beloftevol.

Even eenvoudig als doeltreffend is het muzikale concert De Stratemaker Op Zee. Voor de jonge muzikanten kunnen Erik Engerd, De Deftige Dame en De Stratemaker nooit jeugdhelden zijn geweest – voor het Paradepubliek wel. Dat zingt en mijmert mee met Liegbeest en Ik poep een drol in je speelgoed. De vijfkoppige band speelt een lekker stevige bewerking van de ondeugende poepliedjes. En de twee zangers Michiel Flamman en Maurits Westerik geven met zangeres Roosbeef precies de juiste jongensachtige toon aan de anti-betuttel-teksten van Willem Wilmink, Karel Eykman en Hans Dorrestijn. Geen imitatie van Joost Prinsen, Aart Staartjes of Wieteke van Dort maar een eerlijk concert als ode aan de verboden helden van jong Nederland in de jaren zeventig.

Annette Embrechts

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden