Straatverhalen in Homeless Experience: 'Geniet van de crack'

TV-recensie Julien Althuisius

EO-drieluik Homeless Experience vertelt mooie, eerlijke verhalen over het leven op de straten van Amsterdam.

Dragan Bakema in Homeless Experience

De titel Homeless Experience klinkt een beetje als een discutabele Efteling-attractie die nooit voorbij de tekentafel is gekomen, maar het is een drieluik van de EO, waarvan vanavond het tweede deel werd uitgezonden. In het reportageprogamma verlaat acteur Dragan Bakema (o.a. Rembrandt en ik) zijn vriendin, twee piepjonge dochters en comfortabele appartement om drie weken lang op straat te gaan leven. Bakema wil, zo vertelde hij in het intro van de uitzending van gisteravond, 'ontdekken wat er gebeurt wanneer je niets meer hebt om op terug te vallen'.

Niet om de boel te verpesten, maar Bakema gaat dat natuurlijk niet ontdekken. Niet in de laatste plaats omdat, zo wordt hem al vrij snel verteld door Iris - een dakloze vrouw die zich als beschermengel over Bakema ontfermt - hij weet dat hij na drie weken weer naar huis gaat, 'dat je naar een warm bed teruggaat en dat er geld op de bank staat'. Daardoor zal Bakema nooit de honger en wanhoop van een echte zwerver voelen, merkt Iris op.

Desalniettemin toont Homeless Experience zich een mooi en eerlijk programma dat - zeker als je de wat zalvende EO-spreuken als 'Ik weet dat wij mensen van vlees en bloed zijn. En dat geen enkel kind erover fantaseert later van liefdadigheid te leven' etc. - bijzondere en ontroerende verhalen vertelt over het leven op de straten van Amsterdam.

Verhalen die soms ook best grappig zijn. Als Bakema in gesprek is met de dakloze Lorenzo, komt plotseling een vriend van Lorenzo aanlopen. 'Ja!' roept Lorenzo, 'we gaan crack halen!' Als Bakema vervolgens afscheid neemt van Lorenzo en zijn maatje, roept hij: 'Oké jongens, geniet van de crack.' Maar Lorenzo verstaat hem verkeerd. 'Van welke kerk bent u?' 'Nee, nee. Ik zei: geniet van de crack!'

Bakema laat goed zien hoe het is om je als nieuw-dakloze in een stad te begeven die is ingericht op mensen die geld hebben en dat willen uitgeven. 'Je loopt door een wereld die volledig op slot zit voor jou.' Hij laat zich rondleiden en adviseren door echte daklozen zoals Robert, een uit kerk en familie verstoten homoseksuele man. Robert heeft vier jaar in de gevangenis gezeten omdat hij als barman was betrokken bij een vechtpartij die een jongen het leven kostte. 'Ik weet hoe het is om een familie te missen', vertelt Robert. 'En nu is er dus een familie die een jongen moet missen.'

De ervaringen en ontmoetingen van Bakema stemmen nederig. Niet alleen door de verhalen over de mensen die op straat zijn beland, maar net zoveel door de mensen die dat leven op straat proberen te verlichten door de nachtopvang te bestieren, warme maaltijden te maken, kleren uit te delen of bijvoorbeeld een tas vol boodschappen mee te geven aan een bedelende Bakema.

Je zou er zo, ondanks de ontberingen van de hoofdpersoon in de gure winternachten, een beetje warm van kunnen worden. Flikken ze het toch weer, daar bij de EO.

Meer over