Stinkdier

In de rechtszaal is de lijn tussen tragiek en komedie soms flinterdun. Maar of dat op de nationale televisie moet? 

Voor de rechter

Vraagje. U komt erachter dat er een stinkdier in uw achtertuin rondscharrelt. Als u het stinkdier benadert, wordt hij agressief en spuit hij u onder.W at doet u om van het dier af te komen? Hulp inschakelen? Of pakt u misschien een schop, slaat u het dier daarmee op zijn kop; en als u merkt dat hij dan nog leeft, probeert u hem dan maar te onthoofden met diezelfde schop; en als dat ook niet lukt, pakt u het dier dan weer op met de schop en propt u hem met zijn kop naar beneden in een emmer water, om hem uiteindelijk te verdrinken?

Chemische lucht

Dit voorval (dat nogal een staartje had: buurtbewoners klaagden over chemische lucht die in de hele wijk hing; de brandweer werd ingeschakeld, maar moest rechtsomkeert maken omdat ze hoofdpijn en geïrriteerde ogen kregen, waarna ze terugkwamen in speciale pakken en de tuin in kwestie een chloorbehandeling gaven. Maar dat terzijde) kwam dinsdag voorbij in de eerste aflevering van het nieuwe RTL-programma ‘Voor de rechter’, waarin burgers gevolgd worden die…inderdaad.

De Stinkdier-Slayer, een magere, grijze man met stoppelbaard, mocht voor de rechter verantwoorden waarom hij geen andere manier zag van het beest af te komen dan het uitleven van een deleted scene uit 'Saw'. Ondertussen mocht in een andere rechtbank een man zichzelf verdedigen voor de politierechter. Hij werd verdacht van mishandeling en verboden vuurwapenbezit. Maar omdat hij een conflict had met zijn advocaat voerde hij zijn eigen verdediging. Dat ging natuurlijk supergoed. ‘We mogen toch allemaal vuurwapens hebben’, zei de man, ‘als we ons maar aan de regels houden.’ ‘Nee, dat is niet zo’, antwoordde de rechter. ‘O, dat dacht ik.’

In vol ornaat

Als er iets duidelijk werd in de eerste aflevering van ‘Voor de rechter’, is dat in de rechtszaal de lijn tussen tragiek en komedie soms flinterdun is. Want de bijdehante man die dacht wel even zijn eigen advocaat te kunnen spelen, bleek ook een vrouw te hebben die hij een paar stompen had gegeven. ‘Waarom heeft u haar geslagen?’ vroeg de rechter. ‘Omdat ik wilde dat ze gelukkig werd.’ Je kunt je afvragen wat voor baat zo iemand erbij heeft dat hij zo in vol ornaat op nationale televisie komt - en of hij misschien niet beter tegen zichzelf in bescherming genomen kan worden.

Wie niet meer in bescherming genomen kon worden (sorry) was het stinkdier. De zaak duurde maar voort. Uiteindelijk vroeg de rechter, bijna ten einde raad, wat de man er zelf nou van vond. En of hij niet beter de dierenambulance had kunnen bellen, of gewoon, kom op man, iets normaler had kunnen doen. Maar mede omdat de man weigerde berouw te tonen, kreeg hij een taakstraf van zestig uur opgelegd, waarvan dertig voorwaardelijk. ‘Alhoewel ik niet verwacht dat u nog een keer een stinkdier dood zal slaan’, voegde de rechter eraan toe. Dan kende ze de Stinkdier-Slayer nog niet. ‘Ik vind het nog steeds een goede methode’, zei hij na afloop van de rechtszaak, ‘een vlieg sla je ook dood.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden