De Week in Boeken Small Fry

Steve Jobs als vader blijkt een ramp

Steve Jobs was geen leuke man, dat blijkt eens te meer nu ook zijn dochter haar herinneringen opschreef.

Cover van Small Fry. Beeld AP

Steve Jobs was een onwaarschijnlijke eikel. Dat is geen nieuws.

De oprichter en redder van Apple – een goeroe voor zijn volgelingen en God volgens zichzelf – kleineerde zijn medewerkers, schoffeerde zijn zakenpartners en was koel voor zijn naasten. Diverse biografieën en films deden er sinds zijn dood (in 2011) kond van.

Maar het kan erger. Dinsdag kwam het boek Small Fry van Jobs dochter Lisa Brennan-Jobs uit. Daaruit blijkt dat het imago van Jobs opnieuw naar beneden moet worden bijgesteld.

Best een prestatie. Want dit wás er al ­bekend: dat Jobs zijn vaderschap jarenlang ontkende, zelfs na een dna-test. Dat hij zijn dochter en ex-vrouw (die moest rondkomen van een uitkering en schoonmaakbaantjes) pas financieel bijstond na een door de overheid aangespannen rechtszaak. Dat hij hun toen een schamele 500 dollar per maand gaf, terwijl hij al miljoenen waard was.

Lisa voegt daar schrijnende herinneringen aan toe: hoe Jobs de eerste zeven jaar van haar jeugd totaal afwezig was, en twintig jaar lang ontkende dat de Apple-computer Lisa naar haar was vernoemd. Hoe hij, toen ze als tiener bij hem en zijn nieuwe gezin ging wonen, haar treiterde met geld: uit een restaurant wegliep zonder te betalen, de verwarming op haar slaapkamer niet repareerde, haar collegegeld niet wilde betaalden (buren deden dat uiteindelijk en namen Lisa in huis).

Ook ongemakkelijk: als Jobs zijn nieuwe partner Laurene Powell-Jobs met kreungeluiden en heupbewegingen tegen zich aandrukt, dwingt hij zijn dochter in de kamer te blijven (‘Dit is een familiemoment’).

Brennan-Jobs zegt het haar vader allemaal te vergeven – ook dat is een prestatie. Kranten en tijdschriften tuimelden afgelopen week geschokt over elkaar heen, de website Business Insider beschuldigde Jobs zelfs van kindermishandeling, maar Lisa benadrukt in interviews en in haar boek – meer en minder succesvol – dat er vooral ook mooie momenten waren (samen rolschaatsen!).

Noem het gewiekst (ze steekt haar vader postuum toch een dolk in de rug), of noem het een stockholmsyndroom.

Vraag is of de lezer even vergevingsgezind is. ‘Eens kijken of jij straks nog een iPhone wilt’, grijnst mijn boekhandelaar als ik Small Fry aanschaf. Zijn collega bekijkt het nuchterder: ‘De boodschap van dit boek lijkt mij eerder menselijk dan zakelijk. Niet: koop geen Apple-producten. Maar: laat je nooit en te nimmer in met giftige personen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.