Recensie Roots

Steve Earle zingt covers van zijn mentor Guy Clark met een grommende prachtstem ★★★★☆

Toen Steve Earle een dwarse, 19-jarige countryrocker was, zocht hij aansluiting bij de minstens zo dwarse singer-songwriters Townes Van Zandt en Guy Clark. Met de verlichte countryliedschrijver Clark voelde Earle verwantschap. Hij schreef songs voor hem en trad toe tot zijn band.

Drie jaar geleden overleed Clark, en op het album Guy eert Earle zijn mentor en inspiratiebron – zoals hij tien jaar eerder al een plaat opnam met Van Zandt-covers. Earle doet een niet al te eigenwijze greep uit het repertoire. Klassieke songs als The Last Gunfighter Ballad en L.A. Freeway blijven keurig intact, want Earle zoekt in zijn vertolking de nabijheid van de meester. Earle en zijn band The Dukes begeleiden het werk van Clark met respect, en dus violen en pedalsteelgitaren.

De kracht van dit album zit hem in de zang van Earle. Hij geeft een treurige diepgang aan de prachtige verhalen van Clark, in bijvoorbeeld het tijdloze The Randall Knife, over het behoud van tradities als weerwoord tegen de vergankelijkheid. Earle zingt de smartelijke tekst met een duistere en zuchtende gromstem en grijpt daarmee diep in het gemoed.

Roots

Steve Earle & The Dukes

Guy

New West/Pias

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.