Steve Earle hoeft niet meer te jakkeren

Vijf jaar nadat hij uit de gevangenis werd ontslagen, is Steve Earle eindelijk helemaal vrij man. De rechten van de vier albums die hij sindsdien maakte, stuk voor stuk even mooi, berustten bij een grote platenmaatschappij....

Ariejan Korteweg

Die vrijheid vertaalt zich om te beginnen in kwantiteit. Liefst vijftien nummers telt de cd. Ze vormen een staalkaart van zijn muzikale belangstelling. Die loopt van India (de titelsong) tot de Beatles (I Can Wait) en van bluegrass (Until The Day I Die) tot stevige rock (All Of My Life). Vermeldenswaard is ook het uitstapje naar Ierland in twee opeenvolgende nummers (Steve's Last Ramble en The Galway Girl).

Zwakke plekken kent Transcendental Blues niet. Over Yonder, neerslag van een bezoek aan een terdoodveroordeelde, behoort zelfs tot het beste wat hij ooit opnam. Toch heeft dit album niet de urgentie die zijn vorige werk kenmerkte. Zo heel verwonderlijk is dat niet. Na jaren jakkeren om de in de gevangenis en verslaving verloren tijd in te halen, heeft Earle zijn leven op orde. Daarmee is ook de wanhoop en twijfel uit de muziek verdwenen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden