Sterke liedjes, zwak gezongen

Johnny Marr op Coachella Music and Arts Festival in Indio, California, in 2013. Beeld anp

Zal hij zich ooit nog met een echt goede plaat van zijn Smiths-verleden kunnen ontdoen? Vermoedelijk niet. Maar Playland, het nieuwe solo-album van Johnny Marr, kent een paar sterke liedjes, die helaas opnieuw zwak zijn gezongen. Want hoe meesterlijk zijn gitaarspel waarmee hij tussen 1983 en 1987 in The Smiths glorieerde nog is, de stem is zijn achilleshiel.

Maar Easy Money kent weer iets van de melodieuze schwung waar hij patent op had en in de meeste liedjes klinkt hij wat zelfverzekerder dan op de voorganger The Messenger (2013).

Toch blijft het jammer dat Marr nooit iets nieuws probeert en altijd maar vast blijft houden aan nogal clichématige rockstructuren. Even een akoestisch gitaartje laten sprankelen, zoals destijds, en iedereen is blij.

Aardige voetnoot: in de Britse pers liet Marr weten dat het album is geïnspireerd door het boek Homo Ludens van de Nederlandse historicus Johan Huizinga. 'Proeve ener bepaling van het spelelement der cultuur', luidde de ondertitel van dit werk uit 1938.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden