FilmrecensieGoud

Sterk regiedebuut Goud neemt diepe duik in complexe vader-zoonrelatie ★★★★☆

In dit zinnelijk gefilmde drama vertolkt David Wristers de jonge topturner Timo met precies de juiste combinatie van kwetsbaarheid en kracht.

David Wristers (links) en Marcel Hensema (rechts) in ‘Goud’.

Zware adem, trillende handen, een bevend lijf. Vlak voor een belangrijke wedstrijd staat turntalent Timo strak van de zenuwen. Vader Ward, zelf een voormalig turner, weet gelukkig precies hoe hij zijn 17-jarige zoon kan kalmeren. Zacht neemt hij Timo’s handen in de zijne en spreekt hem vol vertrouwen toe.

Als de jonge held en zijn beschermengel, zo maken de hoofdpersonages van Goud hun opwachting. Maar ook als twee pijnlijk contrasterende lichamen. Terwijl Timo (gespeeld door de 20-jarige topsporter David Wristers) al turnend gewichtloos lijkt te worden, kijkt de half verlamde Ward (Marcel Hensema) toe vanuit zijn rolstoel. 

In het sterke regiedebuut van regisseur Rogier Hesp dreigen de twee uit elkaar te groeien. Evenwel jagen ze dezelfde ambitie na: een gouden medaille voor Timo op de wereldkampioenschappen in Boedapest. Omdat de aanpak van de teamtrainer hem te soft is, bijt Ward zich vast in zijn zelfgekozen functie als Timo’s privécoach. Maar Timo verzet zich steeds meer tegen Wards regime.

Hesp en scenarist Anne Hofhuis maken ook al snel duidelijk dat vooral Ward van Timo afhankelijk is en niet andersom. Gekluisterd aan rolstoel en bed valt er voor Ward verder weinig te dromen. En het is Timo die hem wast, die voor hem kookt en zijn doorligplekken verzorgt. De rol van fysiotherapeut Irene (Loes Haverkort), op wie Timo na een simpele blessurebehandeling smoorverliefd wordt, is in Goud slechts bijzaak. Irene dient voornamelijk als katalysator voor Timo’s rebellie en opgekropte verlangens, al is het maar naar zijn moeder, die zomaar uit zijn leven verdween en over wie Ward het liefst zwijgt.

David Wristers in ‘Goud’.

Goud duikt diep in deze complexe, vaak benauwende vader-zoonrelatie. Terwijl Hesp daarbij blind kan vertrouwen op de acteerervaring van Hensema, profiteert hij ook volop van Wristers’ fysieke verschijning. En dan niet alleen in de sportscènes, die zonder een echte turner nooit zo overtuigend en meeslepend verwezenlijkt hadden kunnen worden. Ook buiten de gymzaal verleent Wristers zijn personage precies de juiste combinatie van kwetsbaarheid en kracht, met zijn babyface, timide oogopslag en afgetrainde lijf. Overigens moest Wristers, die in 2016 Nederlands kampioen op sprong werd, vlak na de filmopnamen zijn turnloopbaan beëindigen vanwege een polsblessure. 

Al met al blijkt Goud vooral een film over de hunkering naar begrip en intimiteit. Geen wonder dat de zinnelijke cinematografie van Myrthe Mosterman zoveel nadruk legt op aanrakingen en tastende handen, terwijl haar camera in de virtuoos gefilmde turnscènes verrukt achter Wristers aan wervelt. 

Goud

Drama

★★★★☆

Regie Rogier Hesp

Met David Wristers, Marcel Hensema, Loes Haverkort

90 min., te zien op Picl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden