Boekenweek Dichtersstemmen

Stemmen van dichters praten gewoon door, ook na hun dood

Op het Dichtersbal zal Gerrit Komrij te horen zijn, en Arjan Peters hoorde ook Hugo Claus weer.

Beeld Eva Roefs, Io Cooman

Op de rouwkaart die de uitvaart van Renate Dorrestein aankondigde, stond ook een dresscode vermeld: ‘Tenue de la Vie’, een voorschrift dat met soortgelijke voorschriften mild de spot drijft, zoals deze auteur was toevertrouwd.

Andere dresscode die ik laatst tegenkwam, voor een buitengewoon evenement: ‘surrealistisch’. Dat klinkt veelbelovend. De line-up bevat een sfeerjockey, performers en een buikdanseres. Onder de organisatoren bevindt zich Charles Hofman, de weduwnaar van Gerrit Komrij. Dat gaat wat worden, vrijdag 1 juni in Vondel CS Amsterdam, vanaf 21 uur tot in de nacht: het Dichtersbal. Zelfs de toegangsprijs is typisch: 31 euro.

Eén stem die daar zal klinken staat vast; die van Gerrit Komrij (1944-2012), die in 2009 met componist en muziekrecensent Louis Gauthier (1981) de cd Dansen op spijkers maakte. Van die roemruchte opnames met soundscapes en dance die de muzikaliteit van Komrijs regels ondersteunden, heeft Gauthier een lp op wit vinyl laten maken, oplage 250. Alle balbezoekers ontvangen een handgenummerd exemplaar.

Los hiervan is via Spotify het nummer Stille liefde verkrijgbaar, dat niet op de plaat staat. Daarin pijnigt de dichter zichzelf, hij kan alleen gluren, bang de aanbedene te verliezen als hij van zijn liefde gewag zou maken: ‘Toch kan ik je niets zeggen, want één woord/ En al jouw achting voor me is vermoord’. Voor het weergeven van de bedoelde benardheid had Komrij de perfecte keelstem. Prachtig is de melancholiek zingende viool van Lonneke van Straalen, die ook op het Dichtersbal present zal zijn. Gauthier heeft Komrij naar believen gesampled, zodat die aan het slot van zijn gedicht onverwacht nóg eens ‘Stille liefde’ zegt, alsof hij opnieuw gaat beginnen – en dat zou ook goed kunnen, want aan dit hopeloze smachten zal nimmer een einde komen, dat voel je.

Al vorig jaar uitgebracht, maar nog nauwelijks gesignaleerd: Nee, ik beslis (Rubinstein/HKM; € 19,99) met gedichten van Hugo Claus die op muziek zijn gezet door Steef Verwée. Maar ook zeven ongepubliceerde teksten die Claus in 1985 opnam. ‘Verwerp vergeet verlies/ de schade van de wereld/ Verander/ in alle organen van liefde./ Er is maar één ding/ en dat zijn wij.’ Het is geen klassiek Oostakkers gedicht of ‘Nu nog’, maar toch; het is wel de stem van Claus, die kalm en zeker wéét dat je door de knieën zult gaan.

Geruststellend idee: als een dode dierbaar is, blijft hij gewoon door praten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden