Status Quo rockt de wereld nog een allerlaatste keer

Toen Status Quo in 1985 Live Aid opende, werden ze al gezien als 'eeuwige ouwe rockers'. Ze plakten er nog dertig jaar aan vast. Vrijdag treden ze voor het laatst in Nederland op.

Dat je als band na ruim een halve eeuw afscheid moet nemen van je publiek omdat het écht niet meer gaat, dat is al verdrietig. Ook voor de fans, want als je favoriete band ermee stopt, dan sterf je na dat allerlaatste gitaarakkoord (of liever nog: dat geluid van de plug die uit de versterker wordt getrokken) zelf tenslotte ook een beetje.

Maar Status Quo maakt van het bittere einde wel een ondraaglijk drama. De Britse rockband is bezig met een afscheidstournee getiteld The Last Night of the Electrics - van zo'n naam krijgt de liefhebber al een brok in de keel - en speelt vanavond voor de allerlaatste keer in Nederland, in een uitverkochte Heineken Music Hall. Helaas zonder de gitarist en blonde blikvanger Rick Parfitt, liet Status Quo afgelopen zomer maar vast weten. Zijn gezondheid is te broos voor nog een serie concerten, verklaart de band op zijn website. Het afscheid van de band komt eigenlijk al te laat.

In juni dit jaar speelde Status Quo in de Turkse badplaats Antalya. Vlak na het optreden zakte Parfitt in elkaar: een hartaanval. Hij was twee jaar eerder al geopereerd aan zijn hart, maar het ging toch nog mis. Parfitt moest afscheid nemen van zijn band die op afscheidstournee was. Veel tragischer wordt het niet.

Vooral ook omdat Status Quo een van de hardnekkigst doorspelende bands uit de popgeschiedenis is geweest. Zanger en gitarist Francis Rossi (67) begon al in 1962 met zijn bandje The Scorpions, dat later werd omgedoopt tot The Spectres en nog later tot Status Quo. Onder die naam stortte de band zich in de Britse psychedelische pop, in bijpassende kleding uit de tweedehandszaken rond de Londense Carnaby Street.

Hippies en hardrockers

Status Quo klonk in die nu een beetje vergeten beginjaren als een kruising tussen de vroege Bee Gees, The Moody Blues en The Pretty Things. Hun eerste plaat, Picturesque Matchstickable Messages from the Status Quo, was echt een heel mooie, met vooruitstrevende liedjes als Pictures of Matchstick Men, Black Veils of Melancholy en vooral het mysterieus-poëtische Ice in the Sun. Status Quo spatte van de plaat, met voor die tijd heftig vervormde gitaren, die vooral opzichtig door de zweverige 'flanger' werden getrokken, voor het gewenste vervreemdende effect.

Status Quo zou een jaar of vijf later definitief afstand doen van de hippiekleding, zich hijsen in vale Levi-spijkerbroeken en op de opstomende trein van de hardrock springen. Maar voor de fans van het eerste uur is de psychedelische Status Quo misschien wel het geliefdst.

Want Status Quo werd in de jaren zeventig dan wel enorm populair, met altijd dezelfde klinkende hard- en boogierockliedjes van Whatever You Want tot Down Down en Rockin' All over the World, de band zou door dat onwrikbare imago ook worden geridiculiseerd: altijd maar die drie akkoorden en dat gitaarslagje in wandeltempo. Status Quo speelde in 1985 op Live Aid in Londen en daar werd de band al gezien als 'die eeuwige ouwe rockers'.

Levi's

Status Quo hees zich in de jaren zeventig in de spijkerbroek en dat vond de firma Levi's wel fijn. Zij boden aan de band te kleden, en zo werd Status Quo een van de eerste bands met een kledingsponsor. In elke hippe kledingzaak in de jaren zeventig hingen foto's van Status Quo in gebleekt denim en er werden zelfs special Status Quo-spijkerpakken ontworpen. 'We kregen denim voor het leven', aldus gitarist Rick Parfitt in de documentaire Hello Quo uit 2012.

Ze zouden er nog meer dan dertig jaar aan vastknopen. Een halsstarrig bandje. En dat blijkt ook wel uit een recente aankondiging op de Status Quo-site: 'Dankzij het enorme succes van de afscheidstournee en de verzoeken van concertzalen en fans hebben we besloten dat we ook in 2017 nog een reeks concerten gaan geven', schrijft Francis Rossi daar.

Afscheid nemen bestaat niet, voor een echte oude rocker.

Status Quo speelt vrijdag in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Het concert is uitverkocht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden