Fantasie

Stardust

Gewone gnomen en lompe humor

Zelfbewustzijn is niet iedereen gegeven. Dat blijkt in de ironische sprookjesfilm Stardust, waarin voortdurend wordt gespeeld met de clichés van het genre. Dat spel wordt twijfelend en met slechte grappen uitgevoerd, waardoor de toon al snel de nodige irritatie opwekt.


De 19e eeuwse vertelling, met sterren als Robert De Niro, Michelle Pfeiffer en Siena Miller in de gelederen, gaat over een prins die speurt naar een deel van een vallende ster. Hiermee hoopt hij het hart van zijn grote liefde te veroveren. Dit liefdesverhaal speelt tegen de achtergrond van een machtsstrijd om de kroon.


Het is en blijft de vraag waar het in Stardust eigenlijk echt om gaat.


Om het gevecht van Tristan en de vallende ster Yvaine (Claire Danes) tegen het kwaad? Om de ironie waarmee het scenario is doorspekt?


Of is het alleen maar de bedoeling met deze potpourri van verhalen, sprookjeselementen en grollen een zo'n breed mogelijk publiek te behagen?


Ook regisseur Vaughn hinkt op twee gedachten. Aan de ene kant probeert hij uit alle macht deze fantasie vol gnomen en boosaardige bomen er zo gewoon mogelijk uit te laten zien, en tegelijk zet hij stevig in op platte, lompe humor die het verhaal ondeugend moet maken.


Stardust is zo'n film die vergenoegd een homoseksuele kapitein (De Niro) opvoert die mal dansend in een jurk wordt overvallen. Ook leuk bedoeld: de uitzinnige razernij van Pfeiffer als boze heks. Inderdaad lekker gek gespeeld. Maar vooral ook een hindernis die het onmogelijk maakt in de sfeer van de film te komen.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden