Film

Staatsterreur neemt alle ademruimte weg, laat Myanmar Diaries zien ★★★☆☆

De mengvorm van fictie en documentaire werkt goed: de verstilde, vaak poëtische fictieve scènes vormen een welkome afwisseling met het geweld in de straat.

Pauline Kleijer
Myanmar Diaries  Beeld
Myanmar Diaries

Sinds de militaire junta op 1 februari 2021 de macht greep en een einde maakte aan een korte periode van democratie, terroriseert het leger van Myanmar het eigen volk. Meer dan twaalfduizend mensen werden gearresteerd en al zeker vijftienhonderd burgers zijn bij straatprotesten vermoord. Wie het zich kan veroorloven, vlucht het land uit.

In Myanmar Diaries is te zien hoe het leger demonstraties neerslaat en met scherp schiet. De lichamen van gewonde of gedode actievoerders blijven op straat achter. Een ander filmpje, opgenomen met een telefoon, toont hoe een vrouw thuis wordt gearresteerd terwijl haar kind de soldaten smeekt haar moeder met rust te laten.

De schokkende beelden van agressie en onderdrukking, stiekem gefilmd door burgerjournalisten, vormen het hart van de film, die verder bestaat uit een aantal gefictionaliseerde portretten. De makers blijven veiligheidshalve anoniem; alleen de Amsterdamse producenten Corinne van Egeraat en Petr Lom staan op de aftiteling.

De mengvorm van fictie en documentaire werkt goed: de verstilde, vaak poëtische fictieve scènes vormen een welkome afwisseling met het geweld in de straat. Toch zijn de speelfilmelementen vaak net zo verontrustend als het documentaire deel. In een van de portretten keert een jonge vrouw niet terug nadat ze is gaan demonstreren, een ander toont een man die zijn werk als politieagent niet langer aankan en zelfmoord wil plegen. Knap gefilmde tableaus van wanhoop zijn het, met verstikking als overkoepelend thema.

Staatsterreur neemt alle ademruimte weg, laat Myanmar Diaries zien. Het dagelijks leven wordt beheerst door de zoektocht naar een uitweg. Als dat lukt, zoals in het fragment van een jonge vrouw die naar Bangkok vlucht en daar in quarantaine belandt, overheerst het schuldgevoel: kan zij haar familie wel in de steek laten? Wat gaat er gebeuren met de achterblijvers?

Naast een krachtige herinnering aan de fragiliteit van vrijheid is de film ook een oproep het geweld in Myanmar niet te vergeten. Nog elke dag wordt er strijd gevoerd, door burgermilities, maar op hun manier ook door filmmakers en kunstenaars. De grootste kracht van Myanmar Diaries ligt in het feit dat de film überhaupt gemaakt kon worden.

Myanmar Diaries

Documentaire

★★★☆☆

Regie The Myanmar Film Collective

70 min., in 20 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden