Review

SremmLife 2 is feesthiphop op artistiekerige manier

De laatste jaren leverde vooral de 'serieuze' hiphop veel goede platen op (Kendrick Lamar, Vince Staples, Chance The Rapper). Niets mis met lekkere 'feesthiphop' (vaak uit de zuidelijke staten van de VS afkomstig), maar in die hoek ligt het percentage troep wel hoger. Driewerf hoera dus voor Rae Sremmurd, oftewel de broertjes Swae Lee en Slim Jxmmi uit Mississippi, kroonprinsen van de góéde feesthiphop. Op hun debuut SremmLife stonden No Flex Zone en No Type: droog, heftig en een beetje gek, niet op een ordinaire maar eerder een wat artistiekerige manier.

Albumhoes SremmLife. Beeld
Albumhoes SremmLife.Beeld

Zulke instanthits staan er op opvolger SremmLife 2 minder, maar als album is Rae Sremmurds tweede juist wat interessanter. De broers hebben zichzelf artistiek meer uitgedaagd, met als eindresultaat een opnieuw wisselvallige, maar wel iets rijkere plaat. Opvallend: juist het bedachtzame, melancholieke Came a Long Way hoort hier tot de beste tracks, net als Black Beatles en Take it or Leave it. Geslaagde fuifnummers zijn er wel (Start the Party), maar Set the Roof (met schreeuwlelijk Lil Jon) is dan weer feesthiphop van het platte soort waar Rae Sremmurd juist een alternatief voor zou moeten zijn.

SremmLife 2

Pop. Rae Sremmurd. Interscope/Universal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden