Sprookjesbos van Into the woods is een taai en te braaf gebeuren

Into the woods. Regie: Rob Marshall. Met: Emily Blunt, James Corden, Meryl Streep, Anna Kendrick, Lilla Crawford, Tracey Ullman, Chris Pine. 125 min., in 43 zalen

Meryl Streep. Beeld AP

'Er was eens...' Dat zijn verplichte openingswoorden voor een sprookjesfilm. Maar hoe langer deze musicalmenging van vier Grimm-sprookjes (Roodkapje, Sjaak en de bonenstaak, Assepoester, Rapunzel) duurt, hoe minder hij zich aan de regels van het genre houdt.

Into the Woods is een redelijk familievriendelijk Disney-spektakel, naar de soms nogal harde en perverse Broadwaymusical van Stephen Sondheim en James Lapine (1986). Hierin botsen de vertrouwde verhalen frontaal op elkaar, wanneer een eenvoudige bakker en zijn vrouw het bos ingaan om de wens van een gemene heks (Meryl Streep) te vervullen. Een witte koe, een rode mantel, een gouden muiltje en haar zo geel als maïs - dat is wat de heks wil, voordat ze de vloek opheft die zorgt dat het bakkersechtpaar (Emily Blunt en James Corden) geen kinderen kan krijgen.

Terwijl Johnny Depps lijzige boze wolfvertolking gelukkig tot één optreden beperkt blijft, is Streep meteen een genot om naar te kijken en luisteren, zoals ze met woest blauw haar en gesjeesde mimiek de heks vertolkt; duidelijk een boosaardig sprookjestype van het zuiverste water.

Helaas heeft Lapine, die zelf het filmscenario schreef, geen goed alternatief gevonden voor de zangnummer-na-zangnummer-structuur. Wat op het podium kan werken, maakt de film vermoeiend en toneelmatig - hoe fris Sondheims noten ook klinken en hoeveel tovertrucs regisseur Rob Marshall (Chicago) en zijn team ook uithalen.

Dat is jammer, want na het voortijdige 'ze leefden nog lang en gelukkig' maakt de plot een interessante bocht. Vooral het klassieke sprookjescontrast tussen goed en kwaad blijkt dan onhoudbaar, zodat uiteindelijk geen van de opgevoerde sprookjesfiguren nog weet wat de moraal van dit verhaal vol grijstinten is. Een boze heks, kan die ook sympathiek zijn? Als een wraakzuchtige reuzin verhaal komt halen, wie is dan schuld? Valt er voor die reuzin wellicht ook begrip op te brengen?

Het sprookjesbos als terrein van existentiële verwarring: het is een gegeven dat een levendigere film had verdiend dan dit wat taaie, te brave gebeuren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden