AlbumrecensieNature Always Wins

Springerige gejaagdheid van Maxïmo Park blijft overtuigen ★★★★☆

null Beeld

Maxïmo Park is zo’n band die ooit voorbestemd was om groots te worden, maar toen dat niet gebeurde kalmpjes doorging met muziek maken. Er was een nominatie voor een Britse Mercury Award, er waren twee gouden albums en vijftien jaar later is daar het zevende kindje. De band uit Newcastle doet nog steeds hetzelfde: alternatieve rock maken met de springerige gejaagdheid van punk en een gereedschapskist met veel meer dan die drie rock-’n-roll akkoorden. Opener Partly of My Making grossiert meteen al in moeilijke gebroken maten waar zanger Paul Smith lange zanglijnen overheen weeft. Dat klinkt bedacht maar het resultaat heeft altijd die directe drive waar een band als Buzzcocks in uitblonk. Alleen nummers als Ardour en Meeting Up lijken aan de tekentafel ontworpen. Maar een tijdloos liedje als I Don’t Know What I’m Doing verdient een nummer-1-notering in elke poplijst van elk decennium.

Maxïmo Park

Nature Always Wins

Rock

★★★★☆

Pias

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden