Spelen dat de vonken ervan afvliegen

Zelden jonge acteurs met zoveel onverholen plezier en overtuiging in hun doen en laten op het toneel zien staan....

Karin Veraart

Farhane El Hamchaoui en Fouad Mourigh spelen Faysal en Hamza, twee Marokkaanse jongens die het niet makkelijk hebben en geleidelijk op het verkeerde pad geraken. Het zijn kleinere misdrijven die ze plegen, totdat ze op enig moment iemand neersteken. Dat wil zeggen, Hamza; Faysal vindt het vreselijk, maar is toch betrokken. Een patroon dat door de hele voorstelling zichtbaar blijft: de invloed van (verkeerde) vrienden, de impact van een kansarme achtergrond in een steeds onverschilliger en verdeelder samenleving. Pittige problematiek, maar gebracht met de nodige humor.

Belangrijk gegeven in deze is dat de acteurs zich voor hun stuk hebben laten inspireren door dingen die ze zelf hebben meegemaakt -en waarvoor ze, zo mogelijk op deze manier, anderen zouden willen behoeden. Door te laten zien dat het ook anders kan. Niet alleen door de inhoud van het stuk, maar ook en vooral doordat zíj dat stuk daar staan te spelen, met die overgave.

Farhane El Hamchaoui en Fouad Mourigh speelden eerder in Cool! de film die Theo van Gogh maakte over de Glen Mills-school. Beide jongens waren studenten aan die school, een instelling die volgens een strikte visie en consequente aanpak ontspoorde jongeren op positieve manier wil laten terugkeren in de maatschappij. Bij hen beiden is dat gelukt: de ervaringen met de film heeft ze bovendien aangezet tot het kiezen voor acteren.

In rZpkt (respect), hun eerste theaterproductie, geschreven door Dick van den Heuvel op basis van die eigen verhalen, komt de school ook ruim aan de orde. De voorstelling is opgebouwd uit een aantal kleinere voorvallen, schetsjes, die vaak eindigen in een moment waarop de personages moeten kiezen: doen ze weer iets volgens hun ingesleten (slechte) gewoonten, of durven ze daarvan af te stappen?

Als klankbord bij die ingewikkelde zaken fungeert Hilde (Terence Schreurs), een buurtvrijwilliger die goed bedoelt, vaak ook goed doet, maar die soms ook de weg enigszins kwijt is. Als het al een beetje schools klinkt, wordt dat ruimschoots gecompenseerd door het aanstekelijke spel. Schreurs kan af en toe haar lachen ook maar nauwelijks houden en het gemêleerde publiek kwam tijdens de première in de Amsterdamse Meervaart soms niet meer bij van de pret. Wat blijft na rZpkt, is een goed, hoopvol gevoel.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden