Spannende, melancholieke roman danst zwierig door de twintigste eeuw

Maarten Steenmeijer

Schaduwtango speelt zich af in een voorbije wereld van oceaanstomers, expresstreinen en aristocratische hotels. Max Costa, geboren en getogen in een arme buurt van Buenos Aires, hoort daar niet bij. Maar dankzij zijn superieure oplichterstalent, zijn grote charme en zijn mooie verschijning weet hij zich daar wel toegang tot te verschaffen.

Dat levert hem geld en seks op en dat is hem genoeg. Denkt hij. Tot hij in 1928 Mecha Inzunza tegenkomt op een oceaanstomer, waar hij als danser en juwelendief een aardig inkomen bij elkaar scharrelt. Mecha is een rijke, intelligente, mooie Spaanse, getrouwd met een beroemde componist die een tango wil schrijven die nog meer indruk moet maken dan Ravels Bolero.

Louche bordelen

Onder leiding van Max doet het drietal research in de louche bordelen van Buenos Aires waar de tango is ontstaan. Daar ontdekt Max dat Mecha en haar man er onalledaagse seksuele gewoontes op na houden en dat hij daar niet ongevoelig voor is. En, nog belangrijker: hij merkt dat hij voor deze vrouw iets voelt wat hij nooit eerder heeft gevoeld. Maar echt werk van haar maken doet hij niet. Het blijft bij een korte affaire.

Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog komt hij haar weer tegen, aan de Côte d'Azur. Er zijn maar een paar omtrekkende bewegingen nodig om duidelijk te maken dat hun passie niets aan heftigheid heeft ingeboet. Maar opnieuw kiest Max voor het soevereine bestaan van meesteroplichter.

Halverwege de jaren zestig treffen de twee - ruim zestig inmiddels - elkaar weer in de Italiaanse kustplaats Sorrento, waar Mecha's zoon het opneemt tegen de Russische wereldkampioen schaken. Max' carrière is intussen door een aantal onhandige manoeuvres in het slop geraakt. Het weerzien met Mecha maakt zijn oude gevoelens en ook zijn oude ambities weer wakker.

Spannende roman

Met een gemak dat doet denken aan het beste werk van Mario Vargas Llosa wisselt Pérez-Reverte deze drie verhaallijnen af met elkaar. Dat levert niet alleen een spannende roman op die zwierig door de twintigste eeuw danst, maar ook een mooi, melancholiek verhaal over een onmogelijke liefde.

Max is een amorele oplichter die er niet voor terugdeinst de vrouw van wie hij houdt te bestelen en die net zo lief een klus klaart voor de Spaanse republikeinen als voor de Italiaanse fascisten. Maar hij is ook een dappere, deerniswekkende sociale klimmer die zich wel kan laten meeslepen door zijn passie, maar niet in staat is zich te laten vloeren door de liefde.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden