Soundos El Ahmadi: 'Ik ben ook zo snel níét onder indruk van mannen'

Wat betekent het om nu vrouw te zijn? Komiek en actrice Soundos El Ahmadi: 'Heel lang dacht ik: ik kan wel zonder man.'

'Heel lang dacht ik: ik kan wel zonder man.' Beeld Imke Panhuijzen
'Heel lang dacht ik: ik kan wel zonder man.'Beeld Imke Panhuijzen

De cabaretière puft niet alleen uit van haar deelname aan Expeditie Robinson, ook het moederschap maakt haar bekaf. 'Ik heb een geweldige dochter van 3, maar je krijgt er wel een fulltimebaan bij. Veel vrouwen doen er krampachtig over, maar op het podium roep ik graag: 'Wanneer wordt het nou eens leuk?''

Soundos El Ahmadi en ik hebben afgesproken in een tentje bij haar in de buurt.

'De Bijlmer is een soort dorp voor me, de mensen kennen elkaar. Ik zou niet in een blanke wijk willen wonen, ik sta al te vaak in theaters die totaal wit zijn. En ik ben een moederskindje, ik wil niet te ver van mijn moeder wonen.'

Wat leerde u van uw moeder?

'Dat je altijd vijanden zult hebben, je mensen nooit helemaal tevreden kunt stellen. En: nooit huilen op je werk, vooral niet als er mannen bij zijn, anders doe je voortaan voor spek en bonen mee. Mijn moeder heeft dat weer van haar vader geleerd, hij was kolonel in het Spaanse leger en zei: een soldaat huilt niet als er op hem wordt geschoten, hij schiet terug.'

Moest u in uw jeugd zelf vaak terug schieten?

'Best wel. Tot mijn 12de woonde ik in Amsterdam-Oost, daar had je veel Marokkaanse gezinnen, ik werd op straat vaak gepest omdat ik als enige een moeder had zonder hoofddoek, en ze was ook nog eens alleenstaand. Andere meisjes maakten me bang, zeiden: 'Jij gaat naar de hel omdat je geen hoofddoek draagt, dat staat in de Koran.''

Interview

Journalist en schrijver Ad Fransen interviewt voor de Volkskrant bekende vrouwen over wat het betekent vrouw te zijn anno nu.

Hoe verweerde u zich?

'Mijn moeder troostte me en zei: 'Luister maar niet naar domme mensen, dat staat nergens in de Koran.' En ik ging vooral met jongens om, meisjes vond ik tutjes. Nu nog heb ik veel mannelijke vrienden. Ze zijn duidelijk. Heb ik ruzie met een vriend dan is het na drie minuten over, bij vrouwen duurt het soms wel drie jaar, dan heb je ruzie zonder dat je het beseft.'

Soundos El Ahmadi, Marieke Elzinga, Anouk Hoogendijk, Imke Wieffer en Carlos Platier Luna, deelnemers van Expeditie Robinson 2017 Beeld anp
Soundos El Ahmadi, Marieke Elzinga, Anouk Hoogendijk, Imke Wieffer en Carlos Platier Luna, deelnemers van Expeditie Robinson 2017Beeld anp

U bent vrijwel alleen door uw moeder opgevoed, mist u mannelijke invloed op uw ontwikkeling?

'Ha ha, ik denk niet dat ik mannelijke eigenschappen mis. Ik moest later juist leren heel vrouwelijk te worden, vooral toen ik als meisje begon met daten. Ik ging daar met zoveel mannelijke energie in, de jongens werden bang.'

Wat verstaat u onder mannelijke energie?

'Dat je als vrouw het initiatief neemt, dat jij bepaalt wat er wordt gegeten in een restaurant. Dat vinden mannen niet leuk. Ze willen je veroveren, je moet onder de indruk raken, een rol spelen. Doe je dat niet, dan denken ze: ik kan net zo goed met een vent daten. Of ze worden ter plekke heel onzeker en onzekere mannen, daar kan ik slecht tegen. De meeste dates liepen op niets uit. Ik ben ook zo snel níét onder indruk van mannen. En Amsterdamse jongens die zijn het ergst, zo arrogant, ze denken dat ze in een modeshow lopen en hoffelijkheid, ho maar. Ze staan eerst een uur naar je te koekeloeren, dan komen ze een stom praatje maken, maar een drankje aanbieden is er nooit bij.'

Knapte u nog op andere dingen af?

'Nou, dat wil ik even als tip aan vrouwen meegeven die daten in een bar of restaurant: let goed op hoe een man omgaat met het personeel. Als hij met zijn vingers zit te knippen, arrogant doet tegen de serveerster dan kun je er de klok op gelijk zetten dat hij jou op 'n dag ook zo gaat behandelen. En dan heb je nog mannen die in eerste instantie beweren dat ze het wel leuk vinden, zo'n scherpzinnige, wilde, exotische, onafhankelijke vrouw, maar uiteindelijk willen ze toch dat je liever thuisblijft, je haren niet losgooit en minder make-up opdoet als je de straat opgaat.'

Heeft u van huis uit een seksuele moraal meegekregen?

'Ja, dat je zuinig moet zijn op je lichaam. En dat zag ik om me heen: vriendinnen die niet gelukkig werden van elke keer weer een andere jongen. Om iets aan te gaan met een jongen die al heel veel meisjes heeft gehad, dat vind ik zo onaantrekkelijk. Dat geeft zo veel onrust, dan ga je eigenlijk iets aan met iemand die geen keuzen kan maken.'

U bent de ware tegengekomen en getrouwd. Waarom trouwen?

'Eigenlijk wou ik nooit trouwen, heel lang dacht ik: ik kan wel zonder man. Mijn vader is op mijn 6de uit het gezin vertrokken, we hadden nauwelijks nog contact. Ik was daarom altijd bang om zo'n meisje te worden met daddy-issues, iemand die een mannelijk rolmodel mist en daarom aandacht gaat vragen van iedereen die een piemel heeft. Ik zag trouwen als troost zoeken bij een plaatsvervangende vader. Maar bij Daniël, mijn man, voelde ik meteen pure liefde. Ik zag ook dat hij een goeie vader zou kunnen zijn, daar ben je, denk ik, als vrouw ook naar op zoek. Hij heeft mij gevraagd, hoor, maar daarvoor had ik wel al een keer tegen 'm gezegd: 'Je moet niet denken dat ik jarenlang naast je op de bank blijf zitten zonder een ring om mijn vinger.'

Zou u in uw shows grappen maken over het hoofddoekje?
'Dat wordt al genoeg gedaan en ik vind het totaal niet funny. Een hoofddoek hoort bij iemands geloof, identiteit, daar ga ik geen issue van maken. Mijn dochtertje heeft op de crèche een groepsleider met een hoofddoek. Kan mij 't schelen, als die juf maar goed is en lief voor mijn kind.'

Wat moet er voor vrouwen nog bevochten worden?
'Heel veel. Kijk alleen maar eens naar die akelige studentendisputen met hun bangalijsten. Walgelijk, hoe mannen, die later de dienst uitmaken - toekomstige rechters, ceo's, politici - zich gedragen. Ik ben als vrouw 's avonds banger voor dronken studenten dan voor een groepje Marokkaanse jongens. Dan pis ik pas echt van angst in mijn broek.'

Heeft u vanuit uw Marokkaanse milieu weleens druk ervaren om een Marokkaanse man te huwen?

'Totaal niet! Maar ik vind het heel beledigend als mensen zeggen: 'Ik had van jou altijd wel verwacht dat jij een blanke man zou nemen.' Ja zeg, ik ben op mijn man als persoon gevallen en niet omdat hij wit is. Alsof ik Marokkaanse mannen niet goed genoeg vind. Ik ben gek op Marokkaanse mannen, ze zijn knap, leuk en Marokkaans praten met elkaar, dat is zo mooi. Als ik iets mis in mijn relatie, dan is het de Marokkaanse taal, zo zacht, zo poëtisch.'

Hoe houdt u stand in de overwegend mannelijke comedy-wereld?

'Het is net alsof een vrouw die goed kan voetballen ineens in mannenelftal gaat staan, het is bijna onmogelijk... Ik heb flink moeten bikkelen. Toen ik begon bij Comedy Café dachten de jongens: leuk die Soundos, dan kunnen we haar versieren. Nou, no way! Never! Mannen willen je een plek geven als je in hun territorium komt. Ze beweren van niet, maar ze vinden het moeilijk om je als gelijke te beschouwen. In plaats van dat ik even grappig was, hadden ze liever dat ik hun groupie werd. Later, bij Comedy Train, mocht ik met de mannen mee brainstormen voor een tv-programma, maar mijn sketches vonden ze telkens net niet leuk genoeg. Totdat er werd besloten de ideeën anoniem in te leveren. Ineens waren een aantal van mijn sketches zo geweldig, zo origineel.'

CV Soundos El Ahmadi

1981 Geboren in Amsterdam
2000 Diploma atheneum
2002-2007 Stand-upcomedian Comedy Café
2007- heden Stand-upcomedian Comedy Train
2004 Bijrol in film Shouf Shouf Habibi!
2008-2009 NTR-programma De meiden van haram, samen met Khadija Massaoudi
2010 Eerste solo-theaterprogramma Soundos aangenaam!
2016 Kortstondig huiskomiek bij DWDD
2015-heden Theatershow Geboren met ervaring
2017 Deelname Expeditie Robinson
Verwacht 2018 Theatershow Niets te verliezen.

Maakt zoiets u sterker of zwakker?

'Sterker! Dat is mijn opa weer, de kolonel, niet huilen, doorgaan. Al was ik best teleurgesteld, ik dacht: creatieve mensen onder elkaar maken toch geen onderscheid. Maar inmiddels weten ze ook wel dat ik me moeilijk laat wegcijferen op de apenrots. Ik zat weer eens 'n keer met een groepje mannelijke comedians bij elkaar en om het onderlinge hanengedrag te doorbreken, daagde ik ze uit, zei ik: 'Als jullie nu allemaal je piemel op tafel gooien dan weten we meteen wie de langste heeft.' Martijn Koning was erbij, die zei: 'Soundos, als jij nu je piemel op tafel legt, zou me dat niets verbazen.' Een geweldig compliment, eigenlijk zei hij: 'Soundos heeft sowieso de grootste.'

Heeft u iets van mannen geleerd?

'Absoluut: meer geld vragen bijvoorbeeld voor 'n show. Een man kan tien keer minder talent hebben dan een vrouw en toch verdient hij meer. Er wordt vaak gezegd: vrouwen zijn niet grappig. Nee, vrouwen zijn niet egoïstisch genoeg, laten te veel over zich heen gaan.'

Zegt u nu ook: vrouwen zijn te soft, moeten niet zo zeuren?

'Nee, helemaal niet, mannen zijn juist heel goed in zeuren. Maar vrouwen zijn goed in zichzelf onderschatten. Vrouwen moeten wat aardiger voor zichzelf zijn, het zich makkelijker maken. En net als mannen moeten ze meer doen alsof.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden