Review

Soof is een knappe BN-stoet zonder pretenties

Er is ruimte voor verbetering in het leven van Soof (Liesbeth Visschedijk). Het runnen van haar cateringbedrijf vanuit de gezinsboerderette combineert moeizaam met de zorg over huishouding, obstinate puberdochter en jongenstweeling. En dan is er de langs het gezin heen levende, overwerkte echtgenoot Kasper (Fedja van Huêt), die iets financieels is aan de Zuidas.

Chaos alom, liefde gereduceerd tot sleur en de 40 in zicht. Zie daar de opeengestapelde moderne ellende in de romantische komedie Soof, die losjes gebaseerd is op ('geïnspireerd op') de Volkskrant-columns van Sylvia Witteman. De oplossing? Van rol wisselen. Hij een sabbatical, zij eindelijk tijd om haar toko uit te bouwen, want verlost van het huishoudelijke juk. Of, zoals Kasper fijnzinnig opmerkt: 'Hoe moeilijk kan het zijn?'

De wisseltruc die als basis dient onder Soof mag wat oubollig zijn, als nawee van de battle of the sexes, maar eenvoudige tegenstellingen vormden al vaker een vruchtbare bodem voor het romcomgenre. Zijn wereld wordt kleiner, die van haar groter.

Kasper de huisman verslonst, in hoog tempo, en steekt zich in uitgelubberde trui en joggingbroek, terwijl de eerder nog weinig gracieuze Soof buitendeurs opbloeit, en rap verchict als ze tijdens een cateringklus in het oog springt van een televisiepersoonlijkheid. Hij, Jim Cole (So You Think You Can Dance-jurylid Dan Karaty, die min of meer zijn gladcharmante zelf speelt) beveelt haar kookkunsten aan bij zijn bekende vriendenkring, zodat Soof plots in een meer glamoureus bestaan belandt.

Drie succesfilms op een rij
Antoinette Beumer, met nu al drie succesfilms op rij (De gelukkige huisvrouw, Loft en Jacky), regisseert kundig en recht op het doel af, haar scènes zakken nooit in. De humor in Soof ligt er veelal dik bovenop, maar is goed getimed en mag ook schuilgaan in een blik: hoe de briesende Soof haar rivale (Chantal Janzen, áltijd Chantal Janzen) wegjaagt met een groentekrat. Zus Marjolein Beumer, die het script schreef, houdt de dialoog voldoende scherp.

In groter verband wijken de Beumers nauwelijks van de formule, handig leunend op gevoelsversterkende muziek en een parade aan Bekende Nederlanders uit de B-categorie. En als het onderlinge geflirt van de personages dan eindelijk een beetje heikel kan worden, wordt het vreemdgaan verstoord door een ziek kind - de braafste plotvondst van het jaar. Soof is nadrukkelijk opgetuigd door sponsors De Telegraaf en RTL, de geest van Wittemans columns is slechts verwaterd aanwezig.

Dat wringt nauwelijks, wat een compliment is aan Visschedijks spel als Soof, die ondanks de nodige kunst- grepen in het scenario van vlees en bloed blijft. De Beumers pretenderen niks meer dan ze leveren en die verplichte dichtheid aan BN'ers wordt ook gewoon geridiculiseerd, in een geestige supermarktscène met Femke Halsema. Soof volgt de weg van de minste weerstand, maar wel met verve.

Soof

  • Oordeel van onze recensent
Beeld ANP
 
Antoinette Beumer, met nu al drie succesfilms op rij (De gelukkige huisvrouw, Loft en Jacky), regisseert kundig en recht op het doel af, haar scènes zakken nooit in
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.