Songs from the Labyrinth - Music from John Dowland

Deze Sting is verschrikkelijk

Sting kan best leuk zijn. Zelfs voor klassieke oren. Dat is niet zozeer de Sting van The Police en Roxanne en Message in a Bottle, maar de Sting van de cd Brand New Day. Een Sting die ondanks een schaamteloos leentjebuur aan stijlen met zijn typisch hese, wat luie stem toch altijd weer Sting is.
Die Sting heeft zich nu op de muziek van John Dowland geworpen. Nadat hij op een aantal beslissende momenten attent werd gemaakt op de muziek van deze 16de-eeuwse beroepsmelancholicus, besloot hij dat hij er niet langer voor kon weglopen.

Onder en met begeleiding van de Bosnische luitist Edin Karamazov verdiepte hij zich in een aantal overbekende Dowland-songs, als Come heavy sleep en In darkness let me dwell. Karamazov, gewaardeerd in de wereld van de oude muziek en begeleider van onder anderen countertenor Andreas Scholl, onderwees Sting niet alleen in de stijltechnische principes van zijn eigen achtergrond op de Schola Cantorum Basiliensis, maar bracht hem ook de beginselen van het luitspel bij.

Het resultaat van die samenwerking leidt bij de eerste beluisteringen tot regelrecht afgrijzen. Alles wat Sting Sting maakt, maakt Dowland afschuwelijk. Die kale toon, die slepende articulatie, de kauwgum in al die woorden. Deze Sting is verschrikkelijk. Juist voor klassieke oren. Maar alle verschrikking fascineert tegelijkertijd; iets haakt zich toch in die oren.

Is het de resonantie in de laagte waardoor zijn stem toch intimiteit wekt? Is het die woorduitbeelding op de woorden 'hellish jarring sounds' (In darkness let me dwell) waarin de rocker in Sting doorbreekt? Het quasi-renaissance Stingkoortje in Can she excuse my songs? En luister je dan bijvoorbeeld naar een uitvoering van hetzelfde lied door Anne Sofie von Otter - de Zweedse mezzosopraan die kortgeleden een cross-over waagde naar het werk van Abba - dan klinkt wat altijd probleemloos mooi was, opeens wel erg truttig. Heeft Sting dat toch maar weer geflikt. Hoe onaangenaam klassiek dit ook is, het is wel van het soort dat je niet onberoerd laat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden