Recensie

‘Songs for no one’ toont het leven van Iraanse kinderen achter gesloten deuren ★★★★☆

Niets wat Iraans-Nederlandse theatermaker Nastaran ­Razawi Khorasani doet behoeft uitleg; het wordt vanzelf politiek.

Nastaran Razawi Khorasani in Songs for no one Beeld Julian Maiwald
Nastaran Razawi Khorasani in Songs for no oneBeeld Julian Maiwald

Met kalkverf blindeert ze beide ramen. Handig voor de projectie van de Nederlandse vertaling die simultaan verschijnt met de spontaan klinkende telefoongesprekken op band. Daarin interviewt de Iraans-Nederlandse theatermaker Nastaran Razawi Khorasani een 13-jarige jongen en een 11-jarig meisje. In het Farsi, haar moedertaal – ze vluchtte op haar 5de met haar ouders naar Nederland. Het is ook de taal van deze tieners. Die bevinden zich in Iran, een islamitische dictatuur.

Nastaran Razawi Khorasani in Songs for no one Beeld Julian Maiwald
Nastaran Razawi Khorasani in Songs for no oneBeeld Julian Maiwald

Meermaals stelt de actrice hen gerust; ze zal tijdens Songs for no one hun namen weglakken. Jongen: ‘Ze pakken hier ook kinderen op.’ Die witte verf groeit uit tot symbool van zowel censuur als verzet; ook deze kinderen snappen hoe het werkt. Ze letten op hun woorden en weten hoe gevaarlijk een jonger broertje kan zijn dat op school spontaan vertelt over een weekendactiviteit. Of hoe vriendinnen tijdens een spelletje doen, durven of de waarheid een geheim achter een spiegel vermoeden. Zo speels als ze zijn, zo snel moeten ze leugens verzinnen om te versluieren dat ouders thuis regels en wetten omzeilen.

Razawi Khorasani is een natuurtalent in het op hun gemak stellen van kinderen; op haar geamuseerde ‘aha’ volgen spontane ontboezemingen. Die gaan evenzogoed over gamen of de droom actrice te worden, als over het opzettelijk verschuiven van een hoofddoek of het nazingen van rappers, met piepjes. Zelfcensuur is hun tweede natuur, al belet dit hen niet zich creatief te uiten.

De actrice smeert ondertussen lichaamsdelen in met roze schmink – niets behoeft uitleg; alles wordt vanzelf politiek. Als ze zingt, danst en rapt, haar buik golvend op de mediterrane popbeat van Jimi Zoet, voel je de bizarre werkelijkheid achter geblindeerde ramen in een land waar verraad, blokkades en geheime diensten weliswaar kinderlevens infecteren, maar hun dromen niet.

Songs for no one

Theater

Door Nastaran Razawi Khorasani

★★★★☆

Door Nastaran Razawi Khorasani. Muziek: Jimi Zoet. Coach: Suzan Boogaerdt

7/8, Verkadefabriek, Den Bosch. Aldaar op 10, 11 en 12/8 (tijdens Theaterfestival Boulevard) en op 11 en 12/9 tijdens Nederlands Theater Festival. Tournee vanaf maart 2022.

Nastaran Razawi Khorasani in Songs for no one Beeld Julian Maiwald
Nastaran Razawi Khorasani in Songs for no oneBeeld Julian Maiwald
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden